OWADY DWUSKEZYDŁE J. SZNABLA. 



183 



Gatunki r. Aricia (in sensu str.) 



Jakkolwiek gatunki tu należące są ranidj lub więcej szczegółowo opisane 

 przez Fallena, Zetterstedta, Meigena, Schinera, Kondaniego i Meadego =), to je- 

 dnakowoż ich dyjagnoza niezawsze jest łatwą, i pewną, chociaż osobniki odzna- 

 czają się częstokroć pokaźną wielkością. Przyczyną tój trudności dyjagnozowania 

 są albo niedostateczne, niedość szczegółowe opisy, lub też nienależyta ocena war- 

 tości dyjagnostycznej pewnych części owadu albo jego przyrządów. Odnosi się to 

 szczególniój do uszczecinienia ciała lub goleni tylnych, jakoteż do kształtu zapla- 

 dniacza wyłuszczonego i rospatrywanego pod mlki-oskopem; uwzględnienie pierw- 

 szego, t. j. uszczecinienia ciała, da nam możność łatwego oznaczenia osobników 

 tak męskich, jakoteż i żeńskicli, zbadanie zaś drugiego umożliwi ścisłe odróżnienie 

 gatunków z pozoru nadzwyczaj do siebie podobnycłi; w przypadkach więc wątpli- 

 wych kształt zapładniacza może kwestyją ostatecznie rosstrzygnąć. Ważność 

 ostatniej cechy, jako gatunkowej, została uznaną już od dość dawna i w nowszych 

 czasach szczęśliwie zastosowaną została w dipterologii, hymenopterologii i t. d., 

 w pracacłi Osten-Sackena, Westlioffa, Saundersa, Mc. Laehłana, F. Brauera, Mi- 

 ka, Dziedzickiego, Radoszkowskiego i innych. 



Pewne gatunłu r. Aricia posiadają dużo cech współnycli i tak z formy ciała, 

 jalłoteż z ł^ształtu zapładniacza, uszczecinienia tylnych goleni i t. p. są mniej lub 

 więcej do siebie zbliżone, chociaż różnią się barwą, mniejszem lub większem wza- 

 jemnem zbliżeniem się oczu a samców, Icrótszem łub dluższem uwłosieniem szcze- 

 cinki różkowój i t. p. Takowe gatunki tworzą naturalne skupienia pokrewne 

 {Yerwandschaftskreise, groufipes naturelles) i pocliodzą prawdopodobnie od wspól- 

 nego prototypu (są to prawdopodobnie gatunki o początku monofyłetycznym). 



Gatunki r. Aricia są wogóle dość jednostajnie zabarwione, najczęścićj szaro, 

 brunatno łub czarno; zwykle nie wyróżniają się one między sobą ani szczegółnemi 

 charakterami plastycznemi, ani też szczegółnemi rysunkami lub różnokołorowemi 

 plamami na odwłołiu lub innycla częściacłi ciała. Pomimo tej ogólnćj z pozoru 

 jednostajności, jeżeli zwrócimy uwagę na drobniejsze szczegóły gatunkowe, spo- 



1) Większość opisanych gatunków znajduje si§ w mym zbiorze i pochodzi przeważnie z Króle- 

 stwa Polskiego i gubernij zachodnich Cesarstwa. Dyjagaozy były sprawdzono przez F. Kowarza i H. 

 Loewa; niektóre typy oryginalne Kondaniego, Zetterstedta i t. p„ zostały mi łaskawie nadesłane przez 

 F. Kowarza. W niniejszym opisie podaję naprzód niektóre ogólne uwagi, nastręczające się przy dyja- 

 gnozowaniu gatunków; poczem następuje szczegółowy przegląd gatunków, przyczem zwracałem uwagę 

 li tylko na te części, które dla dyjagnozy mają, największe znaczenie i dotąd mało lub wcale nie były 

 uwzględnione; nie było więc mojem zadaniem opisywanie tych szczegółów, które skądinąd są już dokła- 

 dnie znane. 



2) Ostatni autor poczynił bardzo dokładne wzmianłci dyjagnostycznc o 5-in gatunkach rodz. H)/e- 

 todesia w „The Ent. M. M." Vol. XVIII, str. 3, 4, 5. 



