186 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



Obecność lub brak szczecin na różnycli częściach ciała, ich ugrupowanie 

 i t. p., stanowi charakterystykę nietylko pojedynczych gatunków, ale i całych ro- 

 dzin owadów dwuskrzydłych '). 



Ogólny roskład szczecin na pojedynczych częściach ciała należy do charak- 

 terów cechujących całą. rodzinę, a rzadzi(3j — pojedyńcze w niej rodzaje; szcze- 

 gółowy jednak roskład szczecin, ich liczba i wielkość i t. d., dostarcza ważnych, 

 chociaż niejednakowo stałych cech gatunkowych dla różnych gatunków rodzaju. 

 Podobną, wartość dyjagnostyczng, jak liczba szczecin znajdujących się w środko- 

 wych, t. j. zewnętrznych szeregach na plecach, posiada także ugrupowanie i licz- 

 ba (raniej więcej stalą) szczecin znajdujących się na częściach głowy, na bokach 

 pleców, na bokach tułowia, na tarczce i na odwłoku. Porównajmy np. dwa ga- 

 tunki do siebie bardzo podobne- A. variahilis Pall i A. longipes Ztt. U A. varia- 

 hilis na oboczu górnem czyli czołowem (o. superior v. frontalis) znajduje się 

 z każdój strony głowy po 8 do 9 szczecin czoło wooboczowych dolnych (Lower 

 £ronto-or bital bristles), u ^. /on^/.pes 13 do 14; u obu oprócz jednój pary 

 szczecinek przyoczko wy ch większych (Ocellar bristles), znajduje się jeszcze 

 po kilka par mniejszych szczecinek, a mianowicie u pierwszej 3 pary, u drugiej 

 4 pary; u A. variahilis na brzegu tylnym śródbocza (mesopleura) jest szereg z 5 

 do 6 większych szczecin śródboczm/ch, u A. longipes 7 do 8; roskład i liczba szcze- 

 cin na piersioboczu i odwłoku u obu gatunków są mniój więcej podobne (u A. va- 

 riabilis w części górnej biodrobocza przedniego czyli piersiobocza (sternopleura) 

 jest 5 dużych szczecin, z których 4 w szeregu pionowym przy brzegu tylnym, je- 

 dna w kącie górnym przednim; u A. longipes 4, rzadziój 5 dużych szczecin, z któ- 

 rych 3 lub 4 z tyłu; na odwłoku, prócz zwykłych szczecin brzeżnych, u obu ga- 

 tunków, znajduje się jeszcze po jednym szeregu szczecin pleszkowycli (discoidal 

 bristles) na 2, 3 i 4-ym pierścieniu odwłoku (tylko u longipes bywają 2 — 3 sze- 

 Tegi na 4 pierścieniu). 



Ugrupowanie, jakość, niekiedy ilość (przybliżona) szczecin 7ia tylnych gole- 

 niach, jakoteż i na innych częściach nóg, są rozmaitsze i wyraźniejsze aniżeli na 

 tułowiu, stąd też nietylko łatwiejsze do zbadania, ale posiadają donioślejszą war- 

 tość dla dyjagnozy pojedynczych gatunków, w którycli wartości te są zwykle stałe 

 i małym tylko podpadają wahaniom. 



Grupy czyli skupienia polś;rewiie gatunlców r. Aricia in s. str. 



Gatunki poniżój opisane należą mniej więcej do 7 grup charaltterystycznych; 

 gatunki każdej grupy zbliżone są do siebie głównie cechami plastycznemi i uszcze- 



^) Jakto pokazał baron v. Osteu-Sacken, w swej pięknej pracy o nszczecinieniu dwuskrzy- 

 dlycli, pod tytułem: „An Essay of Compai ative Chaetotaxy, or ihe arrangement of characteristic bristles 

 of Diptera", w „Miuheiłungen d. Muncliener Entomol. Ver." 1881; a także F. Kowarz, R. H. Meade i I. 

 Mik, w różnycli swych pracach. 



