OWADY DWUSKKZYDLE J. SZNABLA. 



189 



ko ściśle przylegające (arcte cohaerentes v. arcte contigui) jak np. u 3 okazów (5 

 z gubernii Mohylewskiój i kilku okazów z okolic Wai-szawy, długo i gęsto uwło- 

 sione u ^, rzadko i krótko u ę. Obocza czołowe {orhitae frontales) wq-skie; róż- 

 ki całe czarne, długie, trzeci członek trzy i-azy dłuższy od nasadowych; kąty dol- 

 ne listewek twarzowych (facialia v. carinae faciales) wystające; policzki czyli ja- 

 gody (genae) miernie szerokie, węższe niż; u A, 4-notata. Szczegółowe uszczeci- 

 nienie całego ciała jest następujące '): 



Głowa a) 4 szczeciny ciemieniowe (setae verticales), wewnętrzna para zło- 

 żona z 2 tęgich, długich szczecin, nieco ku sobie zwróconych {cónvergentes), ze- 

 wnętrzna zaś z 2 tęgich, nieco krótszych szczecin, z końcami odgiętemi {divergentes). 



b) 1 para szczecin pozaciemieniowych (setae postverticales), złożona z 2 ma- 

 łych szczecin, stojących w części górnej i w środku potylicy (occiput), 

 poza szczecinami przyoczkowemi i nieco poniżćj tych ostatnich; nasadą, 

 ku sobie zbliżone, wierzchołkami bardzo znacznie oddalone, szczególniój 

 u?/ 



c) 1 para dużych szczecin przyoczkoioych {setae ocellares) i 3 pary cienkich, 

 delikatnych. 



Uwaga. Szczecin czołowooboczoioych górnych (setae frontoorhitales 

 sup.) brak; u $ w części górnej obocza z każdój strony są 2 szczecinki 

 skierowane ku górze, — lecz zaliczam je do szczecin czołowooboczowycli 

 dolnych, gdyż wraz z ostatniemi tworzą jeden ciągły szereg szczecin, 

 a nie dwa, jak to ma miejsce z właściwemi szczecinami czołowooboczo- 

 wemi górnemi. 



d) 6 par szczecin czołoivoohoczotvych dolnych (s, frontoorhitales inferae), t. j. 

 z każdej strony głowy na oboczu górnem czyli czołowem (orbita supe- 

 rior v. fro7italis) po 6 dużych szczecin, skierowanych poziomo łubku 

 dołowi; prócz tego często jeszcze po 1 — 2 szczecinek małych (zatem 

 6-7-8 par). 



e) 2 dnże szczeciny twarzowe (vibrissae; Knebelborsten), pojednaj z każdej 

 strony na dolnym końcu albo kącie listewek twarzowych (facialia; Ge- 

 sichtsleisten). 



i) szereg złożony z lvilkunastu szczecinek potylicowooboczowych (s. occipito- 



orbitales) po obu stronach głowy. 

 Plecy (dorsum thoracis). 



I. W okolicy plecoicobarkowej (regio dorsohumeralis), z Iłażdój strony: 



a) 3 szczeciny barkowe (s. humerales), (z których wewnętrzna mniejsza od 



') Szczegółowe opisy uszczecinienia wszystkich pojedynczych części ciała u gatunków w ni- 

 niejszej . pracy wspomnianych byłyby zupełnie zbytecznemi, dla dyjagnozy bowiem wystarcza opis 

 uszczecinienia tylko tych części, które pod tym względem najczęstszym podpadają zmianom. Aże- 

 by się jednak obeznaó z odnośną terminologiją i mieó zarazem dokładne pojęcie o calkowitem 

 uszczecinieniu ciała choćby tylko jednego gatunku r. Arieta, sposobem wyjątkowym, podaję poniżej 

 szczegółowy opis uszczecinienia u A. lucorum, zwracając głównie uwagę na szczeciny duże „Macw- 

 cliaetae". 



Wogóle szczeciny głowy u samic są znacznie tęższe i większe niż u samców. 



