OWADY DWUSKEZYDŁE J. SZNABLA. 



195 



popylony, aniżeli u lucorum, środkowe czarne smugi na nim węższe i nieco bardziój 

 od siebie oddalone, aniżeli u tój ostatniej. 



Czoło dość znacznie wystające; oczy u (5 P'^'zylegające, gęsto i długo uwło- 

 sione, obocza czołowe srebi-zyste, dość szerokie (u lucorum av części górnój wąs- 

 kie), w części górn(śj czoła niestykające się; policzki u (5 szerokie, u 9 bardzo 

 szerokie; dolne kąty listewek twarzowych wystające; rożki długie, trzeci członek 

 czarny, 3 razy dłuższy od członków nasadowych, czerwono-żółto zabarwionych; 

 szczecina różkowa wyraźnie długo pierzasta. 



Szczecin czołowooboczowych u (5 5 — 6, u 9 5 — 8. 

 „ barkowych 3 (między niemi 1 mniejsza). 

 „ plecowośrodkowych zewn. 6 (pozaszwowych zewn. 4). 

 „ śródbocznych 7 (4 pierwsze, licząc od góry, duże, następne 2 małe, 

 ostatnia duża). 



„ piersiobocznych (w części górnćj piersiobocza) 4, t, j. 2 przednie 

 i 2 tylne). 



„ tarczkowych 8 (z tych 2 brzeżno mniejsze). 



„ pierścieniowych pleszkowych: na 3-im pierścieniu odwłoka 1 nie- 

 całkowity (t. j. bardziej zredukowany do części bocznych pierścienia) 

 szereg krótkich, szczecin słabych u (5, tęgich u 9; na 4-ym pier- 

 ścieniu 1 szereg tęgich, długich szczecin pleszkowych. 

 Odwłok podłużno-jajowaty; czarne lub brunatne plamy na nim nie są wyra- 

 źnie ograniczone lecz mienią się stosownie do tego, w jaliim kierunku trzymamy 

 owad; rospatry wane z tyłu przedstawiają się u (5 jako 4 plamy podłużne, kąto- 

 wate, trójkątne, węższe i dłuższe -niż u lucorum, u 9 nieregularnie okrągła we; 

 oprócz powyższych, widoczne są jeszcze po bokach odwłoka 4 plamy, jakich czę- 

 sto niema u lucorum (przy rospatry waniu od tyłu), nieco skośne i szersze od po- 

 przedzających. Wszystkie plamy na 2 i 3-im pierścieniu u 9 są bardzo niewy- 

 raźne i zlewają się z tłem odwłoka, stąd 9 jest nadzwyczaj podobną do 9 S'^- 

 gnatae. 



Na powierzclmi tylnej ud ■przednich ') 1 całkowity szereg krótkich szczecin; 

 na brzegu górnym i powierzchni przedniój części nasadowój ud środkoioych 

 — bardzo krótkie szczeciny. 



Na całym brzegu dolnym ud środkowych od przodu szereg włosowatych 

 szczecinek, u (5 dość długich w części nasadowój; na połowie podstawowej ud 

 środkowych od tyłu — podłużny szereg 5 do 7 tęgich i długich szczecin, skierowa- 

 nych ku dołowi. 



Na całym brzegu górnym ud tylnych szereg krótkich, tęgich szczecin, skiero- 

 wanych ku przodowi, górze i nazewnątrz; na brzegu dolnym ud tylnycli 2 szere- 

 gi szczecin rzadko ustawionych; przedni, rozłożony prawie na całym brzegu dol- 

 nym, dochodzi aż do wierzchołka uda i składa się z 7 do 9 długich szczecin, skie- 

 rowanych ku dołowi; tylny, idący od nasady uda aż do granicy "^Jz cz, wewnętrz- 



1) Uwaga. O uszczecinieniu brzegów górnych i dolnych ud przednich i ud tylnych, jako 

 najmniej zmiennem, najczęściej sii^ nie wspomina w niniejszej pracy. 



