OWADY DWUSKRZYDŁE J. SZNABLA. 



203 



odcinek końcowy ż. tylnćj krótszy niekiedy znacznie krótszy od szczeblika tylne- 

 go; ten ostatni znacznie esowato zgięty; szczeblik środkowy stoi wprost, lub cza- 

 sami nieco nazewnątrz ujścia ż. podramienndj. Oba szczebliki w różnym, niekie- 

 dy bardzo znacznym stopniu, brunatnawo naleciate, szczeblik środkowy najwięcej, 

 tak, że czasami bywa obrzeżony plamiasto. 



Zapładniacz. Tab, VI fig. 55 z góry, 56 z boku. 



Cęga górna formy krótkiego prostokąta, prawie kwadratowa, w części prze- 

 dni(^j i w środku pokryta szczecinkami; wycięcie przednie płytkie, rozwartokątne, 

 tylne tworzy szczelinę o połowę krótszą niż u lucorum; 2 wyrostki tylne wewnę- 

 trzne, w postaci dwu bardzo krótkich, płaskich i szerokich brodawek, kąty tylne 

 zewnętrzne brodawko wato wydłużone, wierzchołki brodawek ostre, ku wewnątrz 

 zagięte, stoją, na jednym poziomie z wierzchołkami brodawek wewnętrznych, 

 brzegi zagłębień tylnych bardzo płytkich esowato-kształtue. Cęgi dolne u góry 

 mocno łukowato wycięte. 



Nadzwyczaj podobna do A. meridionalis Rdn; u tej ostatniój jednak kon- 

 trast barw czarnej i jasnoszarej są żywsze, smugi na tułowiu czarniejsze i szersze, 

 odblaski czarne na jasnozabarwionym odwłoku tworzą prawdziwe zszeregowane 

 plamy, najczęścićj o trójkątnych zarysach, różki są znacznie krótsze, jagody zna- 

 cznie węższe, odcinek ostatni żyłki pleszkowój stosunkowo krótszy; na 4-ym pier- 

 ścieniu odwłoka jest 1 szereg szczecin pleszkowych u 5, gdy u (5 laeta są 2 sze- 

 regi; na goleniach tylnych niema szczecin wewnętrznych; nogi u A. mer. są czar- 

 ne. Samica A.laetae bardzo jest także podobną do $ A. fuscatae; odróżnienie 

 jednak jest łatwem (zob. poniżój). 



Porównałem 5 okazów; 2 ok. ze zbioru Kowarza, z tych jeden (5 opa- 

 trzony kartką Loewa: A. trimaculata Bouche, laeła Mg; drugi okaz $ z kartką 

 Zetterstedta i napisem laeła Ztt, Suecia; na tćjże szpilce znajdowała się druga 

 kartka z własnoręcznym napisem Loewa: laeta Fali i uwagą: „Schiner zieht Betu- 

 leti Bouche hinzu". 2 okazy (5 i 9 z gubernii Mińskiej i 1 okaz 9 z Królestwa 

 Polskiego, z okolicy niewiadomój. U (J odmiany Mińskiój, mającśj zrośnięte obo- 

 cza czołowe, nogi są mniój uszczecinione, aniżeli u (5 typowych. 



7. A. meridionalis Bond ^. 



Czoło mało wystające, oczy gęsto uwłoslone, prawie przylegające, rożki 

 miernie długie, dochodzą do ^4 cz. dolnych twarzy, 3-ci członek 2'/3 raza dłuższy 

 od nasadowych, szczecina wyraźnie długopierzasŁa; listewki twarzowe z miernie 

 wystającemi ostremi kątami dolnemi; policzki dość wąskie. 



Szczecin czołowooboczowych 6, s. barkowych 3, s. plecowosrodkowych zewn. 

 6 (pozaszwowych zewn. 4), s, plecowośrodkowycli wewn. 5 (pozaszwowych wewn. 

 3), s. śródbocznych: 4 duże i liczne cienkie, s. piersiobocznych 3, s. tarczkowych 

 10 (6 dużycli, 4 cienkich). 



Odwłok jajowaty; s. pleszkowych: na 2-im pierścieniu po bokach para szcze- 

 cin, na 3 -im 1 szereg, na 4-ym 1 szereg. 



