204 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



Uda przednie. Oprócz zwykłych szczecin, jest na tylnej powierzchni 1 sze- 

 reg długich i licznych włosowatych szczecin. Na całym brzegu dolnym ud środ- 

 kowych 1 szereg bardzo długich i tęgich szczecin, w liczbie 6-iu, od podstawy, aż 

 do wierzchołka i szereg krótkicla włosowatych szczecinek; wc?« tylne — oprócz zwy- 

 kłych szczecin górno- i dolno-brzeżnycli, są jeszcze na całym brzegu dolnym krót- 

 kie szczecinki włosowate. 



Na stronie zewnętrznej goleni 'przednich 2 szczeciny skierowane ku zewnątrz 

 i ku tyłowi; górna, więłcs^za, w środku, dolna nieco poniżaj. Na stronie tylnój go- 

 leni środkowych 1 szereg z 3 tęgicłi szczecin złożony, z którycłi środkowa stoi na 

 środku goleni. 



Golenie tylne. S. zewnetrzno-przednicli 3, środkowa na środku goleni. S. ze- 

 lonetrzno-tylnych dwie tęgie, długie; jedna ponad środkiem, druga nieco poniżej 

 środka goleni. 



Ostroga znajduje się na granicy cz. górnych z '/s cz. dolną goleni. 



Skrzydła. Z. międzystojna zaliończona b. małym, zaledwie widocznym kol- 

 cem; ż. podramienna łcończy się znacznie przed środkiem przedniego brzegu slcrzy- 

 dła; ż. łokciowa ku końcowi odgięta, kończy się przed wierzchołkiem skrzydła; 

 ż. pleszkowa 1 : l'/2 (stosunelc odcinków Icońcowych); odcinełc końcowy ż. tylnój 

 znacznie krótszy od szczeblika tylnego; szczebłik środkowy stoi nazewnątrz uj- 

 ścia ż. podramiennźj; szczebłik tylny mocno esowato zgięty, oba szczebliki szeroko 

 ciemno obrzeżone, szczebłik środkowy czarno-brunatno plamiasty. 



Zapładniacz. T. VI fig. 51 z góry, 52 z boku. 



Cęga górna podobna nieco do cęgi górnej u A. scutellaris var. populi, mniój 

 do A. laeta i A. fuscata; formy mnic^j więcćj kwadratowój, w części przedniój mo- 

 cno kątowato wycięta; szczelina tylna wąska, docłiodzi do środka tarczy cęgowćj; 

 wyrostków tylnych wewnętrznycłi niema, kąty tylne zewnętrzne przedłużone, nie- 

 co zaokrąglone; brzegi boczne tarczy cęgowej lel^ko łukowato wygięte. Cęgi dol- 

 ne u góry słabo łukowato wycięte. 



1 oliaz tego najpiękniejszego gatunku Arlcii, został złowiony w Cauterets 

 (Hautes Pyrónóes) na wiosnę, przez nieodżałowanój pamięci entomologa polskie- 

 go Jana Wańkowicza. 



8. A. fuscata Fal] s ?♦ 



Czoło ku przodowi dość wystające, oczy u (5 i 9 całój powierzchni do- 

 syć rzadlio i krótko, a niekiedy długo uwłosione; uwłosienie jest jasne, stąd czę- 

 stokroć mało widoczne; oczy zbliżone, różłd długie łub bardzo długie, 3-ci członek 

 u (5 3 razy dłuższy od nasadowycli, u $ 3'/^ — 4 razy dłuższy; rożki dochodzą 

 u (5 do ^4 cz. dolnych twarzy, u 9 prawie do samego brzegu górnego ust; szcze- 

 cina wyraźnie długo- pierzasta; listewki twarzowe dość mocno esowato wygięte, 

 dolne ich kąty ostre i znacznie ku przodowi wystające; jagody dosyć wąskie. 



Szczecin czołowooboczowych u (5 7 — 8 dużych, lub 6 dużych i kilka małych; 

 u 9 4 — 5 dużych i lvilka małycli. 



S. barkowych 2, s. płecowośrodkowych zewn. 5 (pozaszwowych zewn. 3). 



