OWADY DWUSKRZYDEE J. SZNABLA. 



207 



cis; setis dorsocentralibus ponesuturalibus externis tribus; abdomine oblongo-conico, 

 fusco micante; alarum basi sąuamisąue jlavescentibus; vena tmnsversa jjosticali val- 

 de Jlexa; venae discoidalis alo.rum pro port io segmenti pemdtimi ad ultimum =1:1^2^ 

 vena transversa media satis ante ajncem venae siibcostalis sita et ad medium cellulae 

 discoidalis posita; pedibus flavis. 

 Long. 8 mm. 



Gatunek ten z wejrzenia bardzo podobny do „Spilogaster", może być zaró- 

 wno zaliczony do działu ostatniego, jak i do działu Aricin in s. str.; chociaż smu- 

 Idejszy i nieco mniejszy od ^. er7-a?is, tak jest jednalcże w nielctórycli drobniej- 

 szych szczegółach do niego podobny, że dotycliczasowe dyjagnozy zaledwie wy- 

 starczają, do odróżnienia go od A. errans. 



Gloica. Czoło miernie wystające, trójkąt czołowy czarny, oczy pokryte 

 miernie długiemi, żółtawerai włoskami; obocza czołowe miernie szerokie, oczy 

 prawie stykające się; różki czarniawo-brunatne, miernie długie, dochodzą do •'/^ 

 cz. dolnych twarzy, 3-ci członek przeszło 2 '/a raza dłuższy od pozostałych; szczeci- 

 na różkowa długo-pierzasta, dolne kąty listewek twarzowych dosyć wystające. 

 Lica (malae), policzki i obocza srebrzyste, bi4unatnawo się mieniące; jagody dosyć 

 wąskie, znacznie węższe niż u A. lucorum, stosunkowo dwa razy węższe, aniżeli 

 u A. erratica; twarz biaława z czarniawym odblaskiem; głaszczki i trąbka czarno- 

 brunatne. Szczecin czołoAVOoboczowych 6 — 7 u (5- 



Tułów. Na szarawo-brunatnyra, mieniącym się i popielato popylonym tuło- 

 wiu 4 smugi czarno-brunatne, wewnętrzne zbliżone, zewnętrzne przerwane przy 

 szwie poprzecznym, w kształcie plam. Tarczka cała tak zabarwiona jak tułów 

 "i również mieniąca się; szalki żółte, przeźmianki żółto czerwone. 



Szczecin barkowych 2; s. środkowopłecowych zewnętrznych 5 (są one bar- 

 dzo długie i cienkie), a między niemi 3 pozaszwowe zevvnętrzne; s. śródbocznych 

 6 większych i kilka mniejszych; s. piersiobocznych 3; s. tarczkowych 8 długich, 

 w ich liczbie 2 końcowe. 



Oc^tŁ-^o^ podobnie jak tułów jasno zabarwiony, mniój mieniący się aniżeli 

 u A. erratica (są wszakże ciemne, mieniące się plamy), podłużno-stożkowaty; przez 

 środek odwłoka przechodzi wzdłuż wąska, brunatnawo-czarna przerywana smu- 

 ga. Na 2-im pierścieniu jest 1 szereg niekompletny szczecin pleszkowych; na 

 3-im również 1 szereg lecz całkowity, na 4-ym są 2 podobne szeregi. 



Nogi żółte, część przednia bioder i uda przednie prawie aż do wierzchołka 

 brunatnawo-czarne, w części wierzchołkowej żółte; stopy brunatne. Na powierz- 

 chni tylnej wć?_przecZ??icA podłużny^ szereg szczecin. Na połowie nasadowej po- 

 wierzchni przedniej i brzegu dolnego ud środkotcych krótkie szczecinki; poza nie- 

 iin, na brzegu dolnym kilka (5—6) szczecin dłuższych, od części nasadowej do 

 środka uda, skierowanych ku dołowi. 



Na brzegu górnym łid tylnych szereg tęgich lecz dość krótkich szczecin; na 

 brzegu dolnym 2 szeregi szczecin od górnych dłuższych; przedni składa się z cien- 

 kich i długich szczecin, tylny z krótszych, włosowatych. 



W części tylnej goleni średnich 2 szczeciny, jedna nad, druga pod środkiem 

 goleni. Golenie tylne: szczecin zewnetrzno-przednich 4 (1 nad, 3 pod połową gole- 

 ni) krótkich; s. zewnetrzno-tylnych 2 tęgie (1-a w środku, 2-ga poniżaj). 



