212 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



nek, przedni złożony z krótkich szczecinek włosowatych, tyłny rozłożony na ca- 

 łym brzegu dolnym, składa się z kilkunastu (10 — 12) długich i tęgich szczecin. 



Na stronie zewnętrznej goleni środkoioycli—\ szczecina poniżój środka gole- 

 ni; na stronie tylnój — 2 szczeciny, 1-a powyżój środka, 2-a w środku; na stronie 

 wewnętrznej — 1 szczecina poniżój środka. 



Golenie tylne. S. zewnętrzno przednich 3 (1-a powyżej środka, dwie zbliżone 

 do siebie, poniżój środka goleni). 



S. zewnątrzno-tylne — dwie, 1-a nad, 2-a pod środkiem goleni. 



Ostrogi niema. 



Szalki i przeźmianki jak u dispar Fali. 



Skrzydła. Z. międzystojna zakończona małym kolcem; ż. łokciowa kończy 

 się tuż przed wierzchołkiem skrzydła; odcinki ż. pleszkowój =1:2; odcinek ż. 

 tylnej krótszy od szczeblika tylnego; szczeblik środkowy stoi wprost ujścia ż. pod- 

 ramiennój; szczeblik tylny w środku dość znacznie zgięty, bardziej niż u A. dis- 

 par Fali. 



Skrzydła i żyłki ich brunatnawo naleciałe, jak u dispar, lecz w mniejszyni 

 stopniu, więcój brunatnawo-żółte. 



Zapładniacza nie ekstyrpowano. 



Porównałem 2 okazy ((5 i 9) ze zbioru Kowarza, pochodzące ze Szwecyi, 

 opatrzone własnoręcznemi kartkami Zetterstedta. 



Uwaga. A. dispar Fali, Wilhehni Schn, obscurata Mg i obscuratoides Schn, 

 z wejrzenia bardzo są. podobne do siebie i do A. lucor^im Fali; dwie pierwsze już 

 na pierwszy rzut oka różnią się od lucorum wielkością ciała (są znacznie mniejsze), 

 kształtem i wielkością plam na odwłoku, a wszystkie cztery odmiennem zbliże- 

 niem się oczu, iiszczecinieniem tylnych goleni i t. p., u ^. dispar Fali, szczecinki 

 na zewnętrznej i wewnętrznej stronie goleni tylnych (jak wogóle w grupie A. lon- 

 gipedis) są bardzo długie i włosowate, u A. Wilhelmi na stronie zevvnętrznej gole- 

 ni tylnych jest tylko kilka Itrótkich szczecin, na wewnętrznój stronie wcale nie- 

 ma szczecin; u A. obscurata Mg, na stronie zewnętrznej goleni szczecinki jak u A. 

 Wilhelmi, na stronie zaś wewnętrznój jest tylko kilka szczecin rozłożonych od 

 podstawy aż do środka goleni; u A. obscuratoides Schn, na stronie zewnętrznój go- 

 leni są szczecinki nieco liczniejsze (co do ilości, mnićj więcej jak u lucorum) niż 

 u dwu ostatnich gatunków, lecz również krótkie, szczecinki zaś na stronie we- 

 wnętrznej rozłożone są prawie tak, jak u A. lucorum, na przestrzeni od '/^ cz. 

 górnćj, do cz. dolnych goleni; u dispar Fali są bardzo długie i liczne szczecinki 

 na potoierzchni przedniej goleni tylnych, czego żaden z wyżój wymienionych ga- 

 tunków nie posiada; wszystkie, oprócz A. Wilhelmi, posiadają najmniój 3—4 szcze- 

 cin na stronie tylnćj goleni środkowych, stojących w pojedynczym (lub podwójnym, 

 np. u A. obscurata Mg) szeregu, gdy u A. Wilhelmi są tylko 2 szczeciny na 

 stronie tylnój goleni środkowych; A. Wilhelmi posiada jeszcze po jednej szczeci- 

 nie na stronie wewnętrznój i zewnętrznej goleni środkowych, gdy u reszty 

 wymienionych gatunl?;ów niema odpowiednich szczecin. U lucorum oczy u (5 

 są i^rzylegające, rzadziej ściśle przylegające, u obscurata, obscuratoides, dis- 

 par i Wilhelmi: oczy są zbliżone (u 1 okazu obscuratoides z gubernii Mohylew- 

 .skiej „oculi subco7itigui"), lecz u dwu ostatnich gatunków więcej zbliżone, aniżeli 



