216 



DZIAŁ^III. ZOOLOGIJA. 



Środka goleni; na stronie tylnej goleni środkowych, poczynając od ich środka (lub 

 nieco powyżój) aż do wierzchołka: u (5 1 podłużny szei'eg, złożony z 3-ch dłuż- 

 szycli szczecin i niekiedy jeszcze dwu krótszych między niemi; u 9 zaś są. tu dwa 

 szeregi podłużne szczecin: tylno-zewnętrzny — składa się z 2 lub 3 szczecin, skiero- 

 wanych nazewnątrz i ku tyłowi i zaczyna się powyżej łub też poniżćj środł^a go- 

 leni — i tylno-wewnętrzny (t. j. bliższy linii środkowej owadu aniżeli rzęd poprze- 

 dni) złożony z 4 — 5 szczecin, z których pierwsza nad środkiem goleni, 2-ga 

 w środku lub poniżój. 



Golenie tylne. U (5 szereg szczecin zeionetrzno- przednich bardzo długich, 

 włosowatych, dość rzadko ułożonych (7 — 8 s.), slcierowanych łcu przodowi i naze- 

 wnątrz; zaczyna się powyżój środka goleni i nie dochodzi do wierzchołka; u 9 są 

 tylko 2 lub 3 tęgie, dość krótkie szczeciny zewnętrzno-przednie, dość blisko siebie 

 stojące, z których górna w środku goleni; szereg szczecin zewnetrzno-środkowyck 

 (między szeregiem przednich a tyłnycli szczecin, na stronie ze wnętrznej goleni), 

 dość krótkich i stojących na wysokości poprzedniego szeregu; powyżej nich jest 

 szereg krótkich włosowatych szczecinek, skierowanycłi ku dołowi; dwie tęgie 

 szczeciny zewnętrzno- tylne u (5, poniżaj środka goleni, skierowane ku tyłowi i na- 

 zewnątrz; u 9 3 — 4, rzadziej do 6-iu i są nierównej wielkości; 2 — 3 — 4 są bardzo 

 tęgie i długie i najczęściój tak rozłożone, że jedna łub dwie większe stoją nad 

 środkiem goleni, reszta poniżój. 



Na stronie wewnętrznej: szereg szczecin wewnętrzno-przednich, składający się 

 z 11 — 13 szczecin bardzo długich, włosowatych, skierowanycłi nawewnątrz i nie- 

 co ku przodowi, rozłożonych od '/g cz. górnej goleni 1 niedochodzących do wierz- 

 chołka; na całym hrzegu tylnym powierzchni wewnętrznc^j szereg bardzo krót- 

 kich włosowatych szczecinek, skierowanych ku dołowi, w części górnój goleni 

 dłuższych (s. loeionętrzno-tylne). 



Na stronie przedniej u (5 • ^d '/s części górnej goleni aż prawie do wierz- 

 chołlia, 1 szereg, złożony z miernie długich 1 gęsto ułożonych szczecinek włoso- 

 watych, skierowanych ku przodowi i nawewnątrz. 



Na brzegu tylnym u obu płci: 1 długa ostroga, nieco powyżój granicy cz. 

 górnych z % dolną, skierowana ku tyłowi i nieco nawewnątrz. 



Skrzydła. Z. łokciowa kończy się ściśle u wierzchołka skrzydła; stosunelc 

 dwu odcinków końcowych ż. pleszkowój = l -.2^/2X1 (5; 1 : 2 lub 1 : 1^/^ u 9; od- 

 cinek końcowy ż. tylnój u (5 krótszy od szczeblika tylnego, u 9 ostatniemu co do 

 długości równy; szczeblik środlcowy stoi wprost ż. podramiennej, szczeblik tylny 

 zupełnie prosty. 



Zapladniacz. T. IV, fig. 31 z góry, 32 z boku. 



Cęga górna krótko-prostokątna, prawie Iłwadratowa, z przodu bardzo lekko 

 łukowato wycięta; brzegi boczne wygięte łukowato; szczelina tylna bardzo krótka, 

 2 wyrostki tyłno-wewnętrzne bardzo małe, kąty tylne zewnętrzne wydłużone, 

 wierzchołld ich nieco zaokrąglone. Cęgi dolne łeklio łukowato u góry wycięte. 



Porównałem 30 okazów, 16 (5 i 14 9 5 ^^j liczbie 7 ok. (5 z gub. Mohy- 

 lewskiój (wieś Zaczernić, Wiszniak, las Horbowski), złowionych w Czerwcu; 

 1 okaz (5 z Marienbadu (Czerwiec); 8 okazów (5 i 14 9 ^ Tatrów (wieś Zakopa- 

 ne, w Lipcu); ostatnie złowione przez młodego entomologa Wład. Wrześnio wskiego. 



