OWADY dwuskrzydłe j. sznabla. 



223 



dnich u (5, 3 — 4 u 9, nieco ku przodowi skierowanych, czasem dość tęgich; są. 

 one rzadlco ustawione od '/^ części górn(5j, aż do końca goleni; od tylu są. 2 szcze- 

 cirij zewnęt7'zno-tylne, l-a-povfjżó}, 2-ga poniżćj połowy goleni, z których górna 

 dłuższa; u 9 obie są. tęgie; na stronie wewnętrznćj, w ^/s cz. górnych goleni u (J: 

 1 szereg rzadkich, włosowatych szczecinek (6 do 8) miernćj długości; na brzegu 

 tylnym, a mianowicie na granicy ^/a cz. górnych z '/g cz. dolną, 1 długa ostroga. 



Skrzydła. Z. międzystojna zakończona najczęściój bardzo krótkim kolcem; 

 ż. podramienna kończy się przed środkiem przedniego brzegu skrzydła; ż. łokcio- 

 wa kończy się u wierzchołka skrzydła, bieży ona równolegle do ż. pleszlcowój; 

 stosunek odcinków końcowych ż. pleszkowój =1 : 2'/2; odcinek końcowy ż. tylnój 

 takiój długości (szczególniej u 9) jak szczeblik tylny lub nieco krótszy; szczeblik 

 środkowy stoi nieco nawewnątrz ujścia żyłki podramiennćj; szczeblik tylny 

 prosty. 



Zapładniacz. T. IV. fig. 21 z góry, 22 z boku. 



Zapładniacz bardzo podobny do zapladniacza u A. hirsutulae Ztt i prawie 

 zupełnie identyczny z zapładniaczem A. hirsutula vay., z tą tylko jedynie różnicą, 

 że szczelina tylna u gatunku opisywanego jest znacznie (2 lub 3 razy) dłuższą. 



Porównano 61 okazów, między któremi 35 1 26 9; okazy te pochodzą 

 z okolic Warszawy (Gocławek, w Maju), Ojcowa, w krakowskiem (Czerwiec), 

 ^ Ciechocinka (w Czerwcu), z gubernij: Lubelskiój (wieś Zdżanne, w Czerwca 

 i Lipcu), Mińakiój (wieś Zazierze, w Czerwcu) i Mohylowskiój (wieś Zaczernić, 

 w Czerwcu), jakoteż 2 okazy z góry Altyatei', na Szląsku Austryjackira, złowione 

 29 Czerwca 1885 r. 



19. A. umbratica Mg (5 9. 



carbo Schin. 



Czoło mało wystające, cokolwiek wypukłe; oczy przylegające, u (5 gęsto 

 Uwłosione, u 9 dość rzadko i krótko uwłosione; różki mierniej długości, dość sze- 

 rokie, kończą się na cz. dolnych twarzy, 3- ci członek 2'/2 rfiza dłuższy od nasa- 

 dowych; szczecina wyraźnie długopierzasta; twarz dość krótka, dolne kąty liste- 

 wek twarzowych miernie lub nieznacznie wystające; policzki wąskie. 



Szczecin czołowooboczowycli 5 dużych; s. barkowych 3 (2 duże, 1 krótka); 

 s. plecowośrodkowych 6 (4 pozaszwowe zewn.); s. śródbocznych 4 dłuższe, dwie 

 krótkie; s. piersiobocznych 3 (przednia i tylna dolna mała, tylna górna bardzo 

 długa i tęga); s. tarczkowych 8 (4 duże i 4 małe). 



Odwłoku (5 jajowato-podłużny, u jednego okazu (5 z gub. Mińskiój jajo- 

 waty, u 9 jajowaty; na 2-m pierścieniu 1 szereg niekompletny szczecin; na 3 p. 

 1 szereg; na 4 p. 1 (2?) szereg u (5 i 1 szereg u 9 • 



Nogi. \Jszczec'm\enie ud przednich zwykle; ńa połowie nasadowój dolnego 

 brzegu ud środkowych: 3—4 długie szczeciny; na brzegu dolnym ud tylnych^ za- 

 miast całkowitego szeregu szczecin, znajdują się zwykle tylko 4 długie szczeciny 

 w części wierzchołkowój tego brzegu. 



