224 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



Golenie przednie nagle: na stronie tylnój goleni środkowych — 2 szczeciny, 

 z których górna stoi w środku goleni. 



Golenie tylne. Szcz. zewnętrzno-przednich 2; są. one bardzo krótkie (niekiedy 

 u $ tylko jedna s.); obie są zbliżone ku sobie, górna stoi w środku goleni lub 

 poniżej. Szcz. zeionęt7zno-tyhie: ^edna dość długa, w środku goleni; ostrogi niema. 



Skrzydła. Z. międzystojna bez kolca, lub zakończona bardzo krótkim kol- 

 cem; ż. podramienna kończy się przed środkiem przedniego brzegu skrzydła; ż. 

 łokciowa kończy się u wierzchołka skrzydła i zupełnie równoległa do ż. pleszko- 

 wej; stosunek odcinków końcowych ż. pleszkowćj = 1 : 2'/2, rzadziej l : 2'/i lub 

 1 : 2^4; u jednćj 9 =1:2; odcinek końcowy ż. tylnej krótszy od szczeblika tyl- 

 nego; szczebiik środkowy stoi ponad '/s cz. wewnętrzną, komórki pleszkowej i zna- 

 cznie nawewnątrz ujścia (u 9 niekiedy wprost ujścia) ż. podramiennej; szczebiik 

 tylny zupełnie prosty. 



Zapladniacz. T. VII, fig. 67 z góry, 68 z boku; bardzo podobny do zapła- 

 dniacza u A. {Mydaea) urhana Mg, T. VII, fig. 69, 70, a także nieco do zapładnia- 

 cza u Hydrotoea meteorica, T. VIII, fig. 91, 92. 



Cęga gói-na formy sercowatej, z przodu szeroka i łekko-łukowato wycięta, 

 w części przcdnićj boków wypukła, w tylnej nagle zwężona w ten sposób, że nie- 

 ma wcale kątów zewnętrznych tylnych, a tylko 2 długie wyrostki brodawlcowate 

 wewnętrzne, rozdzielone dość szeroką i miernej długości szczeliną. Cęgi dolne 

 u góry łukowato wycięte. 



Uwaga, Gatunek powyższy najmniój spowinowacony z grupą A. longipedis. 

 Według Meigena i Zetterstedta, kształt odwłoka u obu płci A. umbraticae ]Qst '^a.- 

 jowaty; określenie to jest w największej liczbie przypadków niedokładnera, gdyż 

 tylko u $ odwłok jest jajowaty, a nawet krótko-j aj owaty, u (5 jest zwylile jajo- 

 wato-podłużny, b. rzadko krótko -jaj o waty; sam Zetterstedt wspomina, że A. um- 

 hratica ]Q&t podobną do A. longipes i A. variabilis, a tylko odwłok ma więcój ja- 

 jowaty aniżeli ostatnie; Schiner także wspomina (chociaż, zdaje się, nie znał A. 

 umbratica), że A. umhratica Mg jest spokrewnioną z A. longipes. Z drugiej stro- 

 ny, Schiner w opisie swój A. carho podaje ,^Hinterleib kurz eiformig"; takim jest 

 rzeczywiście odwłok u. ^ A. umhrałicae; ponieważ jednak opisy A. umhraticae 

 Mg, Ztt i A. carho Schin zgadzają się ze sobą we wszystkich szczegółach, a także 

 w zupełności zastosować się dają do opisanego przezemnie powyżźj gatunku, któ- 

 rego 1 okaz z mego pochodzący zbioru, otrzymałem od F. Kowarza, z dyjagnozą: 

 A. carho Schin, — sądzę, że moje okazy są rzeczywiście A. umhratića Mg, Ztt i że 

 ta ostatnia jest identyczną z A. carho Schin. P. I. Porczynsky jest tegoż samego 

 zdania. 



Porównałem 16 olcazów, — 11 (5 i 5 9 . Długość ciała 4:,bmm do 5,5mm. 

 Pochodzą one z Ciechocinka (20 Sierpnia i w początku Września) i Kujaw (Cho- 

 decz. Czerwiec), z gubernii Mińskiój (Czerwiec) i Mohylowskiój (Lipiec). 



