OWADY DWUSKRZYDLE J. SZNABLA. 



225 



V. Grupa A. Morionis. 



20. A. Morio Ztt ^ 9. 



Dolna część potylicy nieco wypukła; czoło miernie wypukłe, ku przoilowl 

 nieco wystające, oczy u <5 „subcohaerentes" , smuga czołowa u <5 dośó wąska, czar- 

 na, nie tworzy jednak wąskiej linijki i jest nieco szersza od otaczającego ją sre- 

 brzystego obocza. Oczy ^ są gęsto i długo 

 uwłosione, u 9 bardzo krótko i rzadko uwłosio- 

 ne, u góry prawie nagie. Różki krótkie, docho- 

 dzą do połowy twarzy, 3-ci członek dwa razy 

 dłuższy od nasadowych; szczecina różkowa u ^ 

 krótkopierzasta, u 9 wyraźnie omszona. Twarz 

 dośó płaska, w części dolnej u S i 9 bardzo j, p,„fii,^ ^, ^ 



znacznie ku przodowi wysunięta (jak u incana ^- incana Q i u marmorata 9- 

 t- ni • „ j. n, \ - i -li,! 2. Głowa w profilu u A, luriubris Q . 



(5 9 ^marmorata 9), nie tworzy jednałc tak ^ • j o x 



długiego ryjkowatego wydłużenia, jak u lugubris; 



dolne kąty listewek twarzowych zaokrąglone, nie tworzą jednak tak jak u lugio- 

 bris prostego kąta z górnym brzegiem ust, lecz więcej rozwarty; policzki szerokie, 

 jak u lugubris. 



Szczecin czołowooboczowych dolnych 9 — 10 długich i kilka krótkich; u 9 

 6—7 długich; s. barkowych 3; s. plecowośrodkowych zewn. 6 (pozaszwowych 

 zewn. 4); s. śródboczne bardzo liczne; s. piersiobocznych o (2 z tyłu, 1 z przodu); 

 s. tarczkowycli 8 (s. t. przybrzeżnych 6). 



Na tułowiu u obu płci są 4 czarne smugi, bardzo wyraźne; przestrzenie mię- 

 dzy niemi przedstawiają się w postaci 3-ch wyraźnych, dość szerokich (równej 

 szerokości, z czarnemi smugami) szarawo-białych smug; z ostatnich środkowa jest 

 z przodu mnićj wyraźną niż z tyłu, dwie zaś boczne są bardzo wyraźne; guzy bar- 

 kowe takiego koloru jak smugi; u (5 lugubris 3 jasne smugi są daleko mniej wy- 

 raźne, aniżeli u Morio, są bowiem bardzo wąskie i ciemniejsze, środkowa zaś jest 

 widoczną tyll?o w części tylnt^; tylko u 9 lugubris, jasne smugi są bardzo wyra- 

 źne. Boki tułowia, jak również i odwłok u Moł'ŁO (5, są bardzo wyraźnie biała- 

 wo popylone; u lugubris ^ boki są czarne, odwłok brunatnawo-żółto popylony, 

 formy tak jak u Morio podłużno-jajowatój, lecz krótszy. Pierwszy pierścień od- 

 wloką czarny, reszta u ^ czarna z białawym odblaskiem; u lugubris cały odwłok 

 jest jednostajnój żółta wo-brunatn^j barwy, z jasniejszemi odblaskami, stosownie 

 do położenia, z wyjątkiem tylko przednłój, ciemniejszój części 1-go pierścienia. 

 Na 2-im pierścieniu jest 1 całkowity szereg szczecin pleszkowych; na 3-im pier- 

 ścieniu 2 szeregi, z których pi-zedni niecałkowity, z małych szczecin złożony, 

 tylny callcowity, z dużych szczecin; na 4-ym pierścieniu u (5 są 3 szeregi szczecin 

 ustawionych dość nieregularnie, środkowy składa się z największych szczecin. 



Pam. Pizyj. Tom YII. Dział III. 29 



