228 



bZlAŁ ill. ' ZOOLOGijA. 



Odwłok podłużno-jajowaty; na 2-ira pierścieniu u (5 i 9 1 szereg szczecin 

 niecałkowity; na 3-im pierśc. 1 szereg całkowity; na 4-yra pierśc. 2 szeregi. Szcze- 

 ciny na odwłoku bardzo długie i tęgie. 



Nogi zabarwione najczęściej żółto lub czerwono-żółto, nieldedy uda są. bru- 

 ńatnawo-żółte, a golenie żółte; czasem całe nogi są czarniawo-smołistego Icoloru, 

 jak np. u 2 okazów z gubernii Mińskiej, jednego okazu z Graeffenberga i jednego 

 z Ussuri (we wschodniój Azyi). 



Na powierzcłini tylnej ud przednich — 1 szereg szczecin. 



Na brzegu dolnym ud środliowych — w połowie nasadowój uda 6 tęgich i dłu- 

 gicli szczecin, prócz tego szereg cienkich 1 dość krótkich szczecinek włosowatych. 

 Uszczecinienie ud tylnych zwykłe. 



Golenie przednie: na stronie zewnęti-znój 2 lub o szczeciny; 1-na najdłuższa 

 nad, 2-ga pod środkiem goleni; górnój często brak. Golenie środkowe: na stronie 

 tylnej dwa szeregi szczecin; szereg zewnętrzny składa się z 3-ch (niekiedy 4 lub 

 5-iu) tęgicli i długich szczecin, z którycli jedna lub 2 górne, stoją, ponad środkiem 

 goleni; jeżeli więcej jest szczecin niż 3, wtedy pozostałe są zwykłe krótkie; szereg 

 wewnętrzny slcłada się z o-ch, u 9 najczęściej 2-u tęgich i długich szczecin, roz- 

 mieszczonycli na '/g cz. środkowój goleni; dolna niekiedy poniżaj. 



Golenie tylne. Szczecin zewnętrzno-przednich 4: — 5 u (5, często 3 u 9, dość 

 krótkicli lecz tęgich, ustawionych na środkowej '/a cz. goleni; szcz. zeionętrzno -tyl- 

 ne: 2 tęgie i długie; (oprócz tych by wają jeszcze, szczególniej u 9 1 liih 2 krótkie 

 szczeciny przy nasadzie gołenij, górna w środku goleni, dolna nieco poniżćj; szcz. 

 wewnetrzno-tylne: kilkanaście bardzo krótkich szczecinek, zaczynających się nieco 

 poniżćj nasady goleni i dochodzących do ostrogi; ta ostatnia stoi na granicy 

 górnycli z '/^ dolną goleni, jest tęga i długa. 



Skrzydła u nasady żółte; ż. międzystojna u (5 najczęściej zakończona bardzo 

 małym kolcem, u 9 dłuższym; ż. podrą mienna kończy się przed środkiem prze- 

 dniego brzegu skrzydła; ż. łokciowa kończy się przed wierzchołkiem skrzydła; 

 stosunek odcinków końcowych ż. płeszkowój najczęściój = 1 : 1*/^, rzadzićj 1 : 2, 

 u (5 najrzadziej l:l'/2,u 9 zaś najczęściej; odcinek końcowy ż. tylnej krótszy, 

 a niekiedy znacznie krótszy od szczeblika tylnego: szczeblik środkowy stoi wprost 

 lub nieco nawewnątrz ujścia ż. podramiennej; szczeblilc tylny lelcl^o, czasami zaś 

 znacznie esowato zgięty; oba szczebliki czasami są bardzo lekko żółtawo-obrzeżone. 



Zapładniacz. Tab, VII, fig. 71 z góry, 72 z boku. 



Cęga górna formy kwadratowej, rozdzielona szczeliną tylną na dwie podłu- 

 żne części, połączone z sobą od spodu; przednie brzegi Icażdój części zaokrąglone, 

 boczne w środku lekko łukowato wycięte; tylne kąty zewnętrzne przedłużone 

 i zaostrzone; brzeg tylny bardzo lekko wycięty, włoskami porosły; wyrostki tylne 

 wewnętrzne zaledwie widoczne. Cęgi dolne u góry i dołu okrągło wycięte. 



Porównano 41 okazów, 28 (5 i 13 9; pomiędzy niemi, 16 okazów (5 było 

 z oczami ściśle stykaj ącemi się; 11 okazów (5 z oczami i^rzylegającemi; 1 okaz (5 

 z ocz. prawie przylegającemi. 24 okazów z gub. Mohylowslciej (we wsi Zaczer- 

 nie, w pierwszych dniach Lipca 1884), między któremi 13 okazów (5 z oczami 

 ściśle przylegającemi, 4 ok. (5 z ocztiuii przylegającemi i jeden okaz złowiony 

 tamże w połowie Czerwca 1881, z oczami prawie przylegającemi; 4 okazy (19) 



