Owady dwuskrzydłe j. sznabla. 



229 



z Graeffenberga, złowione w pocz:}tkacli Lipca, z któi-ycli 1 z oczami ściśle przy- 

 legaj!|cemi, 2 z oczami przylegaj ą.cemi; 1 okaz z Ussuri, z oczami ściśle przylega- 

 jąiCemi, 2 okazy (5 z Cauterets (Haut. Pirenees) z ocz. przylegaj ącemi; 1 okaz (5 

 z gubernii Mińskiej, z ocz. przylegaj ącemi; 2 okazy (5 i 2 9 z Warszawy (ogród 

 Kaźmirowski, Czerwiec, (5 z ocz. przylegaj ącemi); 2 ok. 9 z gub. Lubelskity 

 (Zdżanne, w końcu Czerwca), 1 ok. 9 z Polesia. 



Uwaga. Dla sprawdzenia dyjagnozy ekstyrpowano różnych odmian 18 oka- 

 zów; zapladniacze u wszystkich były bez wyją.tku do siebie podobne i identyczne. 



22. A. incana Wiedm s ? • 



Wieloma cechami zbliżona najbardzic^j do Morio: lecz znacznie jaśniej od 

 niej zabarwiona; z pozoru bardziej podobna do vąriahilis (nieraz jako taka dyja- 

 gnozowana), lecz znacznie od niej większa, tęższa i inaczej uszczeciniona. 



Czoło miernie wj^pukle, nieco wystające; oczy u (5 prawie zbliżone, więcćj 

 wzajemnie oddalone aniżeli u Morio, serva i laeta, lecz mniej niż u dispar, ohscic- 

 rata i oljscuratoides (z wyjątkiem rzadkiej odmiany tej ostatnićj); różki dość krót- 

 kie, dochodzą do potowy twarzy lub nieco poniżój, 3-ci członek dwa razy dłuższy 

 od nasadowych; szczecina wyraźnie dłago uwłosiona. 



Twarz w dolnój części u obu płci bardzo mocno ku przodowi wysunięta (tak 

 jak u Morio, lecz mniej niż u lugubris), tworzy bardzo krótki, gruby ryjek; poli- 

 czki dość wąskie. 



Szczecin czoło wooboczowych 8 — 9 u (5,5 dużych i 4 małych u 9; s. barko- 

 wych 2—3; s. plecowośrodkowych z. 6 (pozaszwowych z. 4); s. śródbocznych 

 8 — 10 większych; s. piersiobocznych 3 (1 z przodu, 2 z tyłu); s. tarczkowych 8. 

 Na tułowiu 4 bardzo wyraźne, białawe smugi. 



OcZt6-^o/c jajowaty; szczeciny pleszkowe na odwłoku tylko u samca: na 3-im 

 pierścieniu 1 szereg całkowity szczecin pleszkowych, na 4-ym pierścieniu 2 sze- 

 regi (lub 1). 



Na powierzchni tylnej ud przednich: 1 szereg długicłi szczecin, oprócz nich 

 u (5 są jeszcze liczne krótsze włosowate szczecinki. Na brzegu dolnym ud 

 środkoioych, w połowie nasadow«5j uda od tylu 4 długie szczeciny i prócz tego na 

 całym brzegu od przodu: liczne krótsze szczeciny i szczecinld włosowate. Uszcze- 

 cijiienie ud tylnych zwykłe. 



Golenie przednie. Często na stronie przedniej '/g cz. wierzchołkowej goleni, 

 jest 1 — 2 do 4 krótkich, tęgich szczecinek, ułożonych w szeregu podłużnym, u obu 

 pici. Na stronie zewnętrznej 1 lub 2 tęgie szczeciny długie; 1 ponad środkiem 

 lub w środku, 2-ga poniżej środka; u 9 1-na umieszczona 2)owyżój środka. 



Na stronie tylnej goleni środkowych, u obu płci: 2 szeregi szczecin wzdłuż go- 

 leni idące; szereg zewnętrzny składa się z 2 — 3, rzadziej 4 szczecin, z Ittórych gór- 

 na stoi ponad środkiem goleni; szereg wewnętrzny z 2 — 3 szczecin, z których gór- 

 na bardzo długa, stoi powyżej środka lub na środku goleni, średnia poniżej środ- 

 ka, dolna bardzo nisko. Na stronie zewnętrznej goleni środkowych, u obu płci, 



