OWADY DWUSKKZYDŁE J. SZNABLA. 



233 



znajdujjj się liczne krótkie, cienkie włosowate szczecinki. Szcz, wewnetrzno -tyl- 

 nych 8 — 12 u są one dość krótkie i cienkie i zajmują '/j cz. środkową goleni, 

 dochodząc do ostrogi (Meade utrzymiije, że u A. sewa niema długich włosków 

 czyli rzęs na stronie wewnętrzni^j goleni tylnych i teni ma się także różnić od A. 

 lucorum i A. marmorata; jednakże i u ostatnicli włoski te nie są długie); u 9 są 

 one bardzo krótkie i zaledwie widoczne. 



Na granicy Vł cz. górnych z '/j dolną hrzegu tylnego: 1 tęga, długa ostroga; 

 poniżaj niej: 1 szczecina przed wierzchołkowa, długości ostrogi. 



Skrzydła. Z. międzystojna najczęściej zakończona bardzo małym kolcem, 

 u ę kolec często dłuższy; ż. podramienna zakończona w połowie przedniego brze- 

 gu skrzydła; ż, łokciowa kończy się tuż przed wierzchołl^iem skrzydła, Iconiec jej 

 nieco odgięty. Stosunek długości odcinków końcowycli ż. pleszkowej^l : 2 u (5, 

 u $ często 1 : 1%; odcinek końcowy ż. tylnej u <5 pi'fiwie o połowę krótszy od 

 ssczeblika tylnego, u 9 znacznie dłuższy niż u (5; szczeblik środłcowy stoi wprost 

 ujścia ż. podramiennej; szczeblik tylny bardzo mało zgięty, niekiedy prawie pro- 

 sty, czasami zaś, szczególniej u 9 nieco mocniej zgięty; oba szczebliki często lek- 

 ko żółtawo obrzeżone. 



Zapładniacz. Tab. VI, fig. 53 z góry, 54 z boku. 



Cęga górna nieco podobna z formy do incana i lugubris, krótko-prostokątna, 

 o kątach zaokrąglonych; z przodu i z tyłu miernie łukowato wycięta; z tyłu nie- 

 ma żadnych wyrostków ani szczeliny. W części przednit^j i w środku uwłosiona. 

 Cęgi dolne u góry mocno łukowato wycięte. 



Porównano 10 okazów: 2 (5 i 8 9; pochodzą one z okolic Warszawy (Go- 

 cławek, Maj); z Kujaw; z gubernii Mińskiej i Mohylowskiój (Stanisławów, Za- 

 czernie, las Horbowski, w początliach Czerwca) i ze Szląska Austryjackiego 

 (Graeffenberg, początek Czerwca). 



25. A. marmorata Ztt s 9- 



Czoło miernie wystające, oczy u obu płci gęsto brunatno-żółto uwłosione, 

 prawie przylegające, a nawet zbliżone; różld dość krótkie, kończą się nieco poni- 

 żój połowy twarzy u (5 ; u 9 dochodzą tylko do polowy twarzy; 3 ci członek dwa 

 razy dłuższy od nasadowych, szczecina rożkowa pierzasta; dolne kąty listewelc 

 twarzowych miernie u (5 vvystające, twarz miernej długości u (5, u 9 bardzo 

 długa (przynajmniój o połowę dłuższa niż u (5), dolna połowa twarzy u 9 bar- 

 dzo znacznie lvu przodowi wysunięta, z górną polową tworzy kąt mniój więcej 

 45°, i"yjek takim sposobem powstały jest krótki, grubszy niż u lugubris i nieco 

 krótszy niż u ostatniój; policzki u miernie szerokie, czarne; u 9 bardzo szero- 

 kie, srebrzysto-żółtawo połyskujące, pod licami (malae) czarno się mienią. 



Wogóle samica A. marmorata bardzo znacznie się różni od samca, różnice 

 zachodzą także w uszczecinieniu pojedyńczych części ciała. Barwa ciała u 9 

 (jak i u innych 9 -4rłcy) jaśniejsza, smugi na tułowiu wyraźniejsze, lecz stosun- 

 kowo nie są więcej zbliżone do siebie aniżeli u serva (Schiner utrzymuje prze- 

 ciwnie). 



Pam. Fizyj. Tom YU. ' Dział III. 30 



