238 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



bardzo lekko zgięty, gdy u errans bywa takim niekiedy tylko u 9- Uszczecinie- 

 nie tułowia, odwloką I nóg u A. p^rdita jest zupełnie podobne do uszczecinienia 

 u A. errans. 



A. errans podobną jest z pozoru do A. (Mydaea) pagana Fabr; ostatnia jest 

 jednak mniejszą, tarczka i wszystkie nogi u nićj są żółte, oczy ma bardzo krótko 

 i słabo uwłosione, uszczecinienie ciała i nóg, jakoteż i zapładniacz, odmienne. 



Różnice od A. erratica, podane w większej części przy opisie ostatniój; A. er- 

 rans jest od niej znacznie mniejszą, policzki ma stosunkowo znacznie szersze, róż- 

 ki cale czarne, gdy u erratica nasada icli żółto-czerwona; uwlosienie oczu u ę 

 ostatniój jest rzadkie i bardzo Icrótkie, zaledwie widoczne, gdy u obu płci errans 

 oczy są długo uwłosione 1 t. d. 



Podobna jest także z pozoru do A. erronea Schn (zob. przy opisie tejże, N 9). 



28. A. perdita Mg s- 



Zi formy, ubarwienia ciała i nóg, uszczecinienia tułowia i dwu pierwszycli 

 par nóg, nadzwyczajnie podobna do A. (Spilogaster) ąuadrum Fabr, szczególniej 

 gdy u tego ostatniego są zatarte plamy na odwłolai. Cała pokryta długiemi i tę- 

 giemi szczecinami. Potylica w dołnćj części nieco wypukła; czoło miernie wysta- 

 jące, oczy zbliżone, rozdzielone szeroką czarną smugą, obocza czołowe dość szero- 

 kie, oczy gęsto i długo uwłosione. Różki miernie długie, dochodzą do dolnych 

 '•^/^ cz twarzy, 3-ci członek przeszło 2 razy dłuższy od nasado wycli; szczecina róż- 

 łv0wa wyraźnie długopierzasta; dolne kąty listewek twarzowych zaokrąglone, ma- 

 ło wystające; policzki miernie szerokie. 



Szczecin czołowooboczowych 9 — 10; s. barkowe 3 duże i 3 małe; s. pleco- 

 wośrodkowych z. 6 (pozaszwowych z. 4); s. śródbocznych 6 dużycli i 3 — 4 mniej- 

 szych; s piersiobocznych 3; s. przedtarczkowych 2 pary; s. tarczkowych 10. 



Tułów i odwłok biała wo-popielate; dwie środkowe smugi na tułowiu są dość 

 wąskie i względnie miernie oddalone od siebie. 



OcZifłoA; jajowato-podłużny, na 2-im pierścieniu odwłoka, w środku, blisko 

 brzegu tylnego: 2 długie szczeciny pleszkowe; na 3-im p. 1 szereg szczecin całko- 

 wity; na 4-ym p. 2 szeregi. Na środku odwłołta dość szeroka, podłużna, przery- 

 wana czarna smuga, mieniąca się, o niejasnych konturach, talcowa tworzy 3 pla- 

 my podłużne na 1-ym, 2-im i 3-im pierśc, niedochodzące do brzegów pierścieni. 



Nogi. Na powierzchni tylnej ud przednich, 1 szereg podłużny długich szcze- 

 cin; na brzegu dolnym ud środkowych, oprócz callcowitego szeregu małych szczeci- 

 nek, 5 — 6 tęgicla szczecin średnii^j długości, zajmujących środkowe Y3 cz. uda; na 

 brzegu górnym, w połowie nasadowej: szereg lirótkich szczecinek, skierowanych 

 ku przodowi; na brzegu górnym ud tylnych: szereg gęstych, dość krótkich szczecin, 

 skierowanych ku górze i przodowi; na brzegu dolnym od Yt cz. nasadowej aż do 

 wierzchołka: szereg rzarlko stojącycli, w liczbie 6 do 8 szczecin miernćj długości, 

 skierowanych ku dołowi. - 



