OWADY DWUSKRZYDŁE J. SZNABLA. 



245 



Nogi. Na powierzchni tylnej ud przednich 1 szei-eg szczecin; na brzegu gór- 

 nym ud środkowych niema szczecin; na brzegu dolnym z przodu: parę szeregów 

 krótkich delikatnych szczecinek włosowatych; z tyłu: 1 szereg włosowatych, bar- 

 dzo cienkich, dość długich szczecinek; na powierzchni przedniej bardzo krótkie 

 włosowate szczecinki. 



Uda tylne: oprócz całkowitego szeregu dość krótkich szczecin na brzegu gór- 

 nym i dolnym, jest jeszcze całkowity szereg nieco krótszych szczecinek na po- 

 wierzchni przedni<^j i szeregi złożone z licznych i dość krótliicli szczecinek włoso- 

 watych, na całym brzegu dolnym (poza szczecinami zwykłemi), jakoteż w części 

 dolnej powierzchni tylnój uda. 



Na stronie zewnętrznój goleni przednich 1 szczecina poniżój środka goleni, 

 skierowana nazewnątrz i ku tyłowi; na stronie tylnej goleni środkowych 2 szeregi 

 równoległe szczecin; szereg zewnętrzny składa się z 3-ch tęgicli szczecin, z których 

 środkowa stoi w środku goleni; szereg wewnętrzny z dwu nieco mniejszych i zbli- 

 żonych szczecin (górna z nicli większa od dolnej) stojących niżój środka goleni. 



Golenie tylne. Szcz. zeionefrzno-przednie: u (5 5 —7 krótkich, delikatnych 

 szczecin, poniżej środka goleni; u 9 3 — 4 tęgich szczecin. Szcz. zewnetrzno - śre- 

 dnie: u (5 tuż przy brzegu tylnym goleni, znajduje się szereg całkowity, złożony 

 z gęsto stojącj^ch, miernie długich szczecinek, dłuższycll w połowie górnój, skiero- 

 wanych ku tyłowi i nazewnątrz; u 9 ich niema; szcz, zewnętrzno- tylne dwie, stoją, 

 pod środkiem goleni, dość oddalone od siebie. 



1 ostroga bardzo długa na granicy % górnych z '/a dolną. Każda goleń 

 tylna u (5 zakończona jest od przodu tęgim, grubym, dość tępym, czarnym i bły- 

 szczącym kolcem, złożonym z kilku ściśle przylegających i połączonycli z sobą. 

 szczecin przedwierzchołkowycli, skierowanym ku dołowi i przodowi. 



Skrzydła. Z. międzystojna u ^ zalcończona kolcem zaledwie widocznym, 

 u 9 sporym; ż. łokciowa kończy się tuż przed wierzchołkiem skrzydła; odcinlci 

 końcowe ż. płeszkowej = 1:2; odcinek końcowy ż. tylnej mniejszy od szczeblika 

 tylnego; szczeblik środkowy stoi bardzo mało nawewnątrz od ujścia ż. podramien- 

 nój; szczeblik tylny prawie prosty. 



Zapładniacz. T. V, fig. 49 z góry, 50 z boku. 



Cęga górna z kształtu zupełnie podobna do cęgi u A. Kov)arzii, lecz tylna 

 szczelina bardzo krótka, wyrostki tylne zewnętrzne nieco dłuższe i węższe niż 

 u Kowar zii, kąty tylne zewnętrzne krótsze i bardziój zaokrąglone. Cęgi dolne 

 u góry łukowato wycięte. 



Porównano 9 okazów,— 4 (5 i 5 95 naiędzy ostatniemi 1 okaz 9 bardzo ma- 

 ły, nie dochodzi do Głnwj; okazy pochodzą z gubernii Mińskiój (Zazierze, Bory- 

 sów) i Mohylowski^j (Zaczernić, w połowie Czerwca i na począ,tku Lipca). 



33. A. pallida Fafor. 



Czoło mało wystające, oczy ściśle stykające się, obocza czołowe wąskie, 

 oczy u (5 gęsto, u 9 gęsto i krótko uwtosione; różki dość krótkie, lecz z powodu 

 krótkićj twarzy dochodzą blisko górnego brzegu ust, trzeci członek 2 razy dłuż- 



