246 



DZIAŁ III. ZOOLOGIJA. 



szy od nasadowych; szczecina wyraźnie dlugopiei-zasta; dolne kąty listewek twa- 

 rzowych mało wystają.ce; policzki dość wąskie. 



Szczecin czołowooboczowych 3 lub 4 większe; s. barkowych 2; s. plecowo- 

 środkowych z. 6 (pozaszwowych z. 4); s. pozaszwowych wewn. 2 lub 3, a wtedy 

 przednia mala; s. śródbocznych 4 większe i kilka mniejszych; s. piersiobocznych 3; 

 s. tarczkowych 8 (2 mniejsze). 



Odwłok jajowaty; na 2-im p. u ^ 1 szereg szczecin niecałkowity; na 3-im 

 pierścieniu u (5 1 szereg, u 9 często — lecz niekompletny; na 4-ym p. u obu płci 

 1 szereg. 



Na powierzchni tylnój ud -przednich szereg dość długich szczecin; na brzegu 

 górnym i powierzchni przednićj ud środkowych szeregi krótkich, gęstych, przyle- 

 gających szczecinek; na brzegu dolnym: szereg całkowity krótkich szczecinek 

 i oprócz tego, na polowie nasadowój uda 5 — 6 długich (bardzo dłusich u $) 

 szczecin, rzadko stojących; na całym brzegu górnym i(,d tylnych dość krótkie gęste 

 szczeciny; na brzegu dolnym od przodu: całkowity szereg długich, rzadko stoją- 

 cych szczecin; od tylu, na połowie nasadowej uda: kilka (4 — 5) długich szczecin. 



Na stronie tylnej goleni środkowych 3, niekiedy 4 szczeciny: górna nad środ- 

 kiem goleni, dolne poniżćj środka. 



Golenie tylne. Szcz. zewnętrzno-przednich 2, niekiedy 3, krótkie, pod polową 

 o-oleni; szcz. z mnetrzno -tylnych 2 długie, górna w środku goleni; 1 długa ostroga 

 stoi na granicy % dolnych brzegu tylnego, rzadko na granicy -/s dolnych. 



Skrzydła. Żyłka międzystojna, zakończona bardzo małym kolcem u (5, 

 sporym u 9? ż. łokciowa kończy się prawie u wierzchołka skrzydła (tuż przed 

 wierzchołkiem); odcinki końcowe żyłki pleszkowćj U(5=l:3, u91:2; odci- 

 nek końcowy ż. tylnej prawie równy szczeblikowi tylnemu; szczeblik środkowy 

 stoi wprost ujścia żyłki podramiennćj u (5, nieco nawewnątrz ujścia u 9 i niekie- 

 dy prawie ponad środkiem komórki pleszkow(śj u 9? szczeblik tylny w środku 

 nieco zgięty(u scutellaris, u obu płci jest jednakowe użyłkowanie skrzydeł). 



Zapładniacz, Tab. IV, fig. 45 z góry, 46 z boku. 



Zapladniacz podobny do zapładniacza u A. Kowarzii i aculeata, lecz tarcza 

 cęgowa w części przednićj nieco węższa niż u ostatnich, brzegi jej boczne prawie 

 proste, zaledwie łukowato wygięte; szczelina tylna dochodzi do środka tarczy cę- 

 gowój; kąty tylne zewnętrzne zaokrąglone, lecz znacznie ku tyłowi wydłużone; 

 wyrostki tylne wewnętrzne zaledwie widoczne. 



Porównałem 13 okazów: ^8 (5,5 9> pochodzą z okolic Warszawy (Ruda Gu- 

 zowska. Czerwiec), gubernii Lubelskiój (Zdżanne, Czerwiec), Podola (Winnica, 

 Kamieniec Podolski, Lipiec), gubernii Mińskiój (Borysów, Zazierze, koniec Czerw- 

 ca), Mohylowskićj (Zaczernić, w początkach Lipca), z Austryi (Modling, 13 

 Czerwca 1886) i z Hollandyi, od v. der Wulpa. 



