przez 



S» Kruózyńókiego. 



Fauna kraju naszego zestala o tyle zbadaną, że rzadko jaż udaje się fauni- 

 stom odkryć jakiś nieznany gatunek zwierzęcia, który bądź dla swćj malośfii, 

 bądź dla szczególnego sposobu życia, ukrywał się dotychczas przed skrzętnemi 

 oczyma badacza. Jakże dziwnym wobec tego jest fakt, że nasz faunista, szukając 

 z pomocą mikroskopu najdrobniejszych okazów świata zwierzęcego, nie zwrócił 

 uwagi na wielkie i wszędzie się znajdujące zwierzęta domowe. Każde zwierzę 

 domowe, a więc i bydlę rogate, właściwe pewnej okolicy kraju, należy do miejsco- 

 wej fauny, jest zatem przedmiotem badań nietylko dla gospodai"za- hodowcy, ale 

 i dla zoologa-faunisty. Tymczasem, jeżeli nasi gospodarze bardzo mało zwracali 

 uwagi na krajowe bydlę rogate, to już fauniści wcale nie zajmowali się tym przed- 

 miotem i dlatego wiadomości o naszem rogatem bydlęciu są bardzo skąpe i niedo- 

 kładne. 



Nie jest obecnie rzeczą łatwą odszukać wszędzie w Icraju naszym czysty typ 

 swojskiego bydlęcia. Z wyjątkiem pewnych olcołic, dokąd z powodu miejscowych 

 warunków nie można, było wprowadzić zagranicznego bydlęcia, gdzie przeto ro- 

 gate bydlę pozostało takiem, jakiem było przed wiekami, widzimy zresztą wszę- 

 dzie bezładną mięszaninę pierwotnego bydlęcia krajowego z rasami północnej 

 i środkowej Europy. Spotykamy się z mięszańcami wywodzącemi swe pochodze- 

 nie z okolic alpejskich i z nad brzegów morza Bałtyckiego i Północnego i z wysp 

 Brytańskich. Aktimatyzacyja takich raięszańców powiodła się raz lepiój, drugi 

 raz gorzój, użyteczność icli bywała czasem niezgorsza, częściej zaś bardzo mała. 

 Niejedna okolica postradała w ten sposób wcale niezłe swoje bydło rogate, otrzy- 

 mując wzamian mięszańców obcój krwi, wy bredniej szych w swych wymaganiach, 



