CMENTARZYSKO MEŁŻYN-KAPAS T. DOWGIRDA. 



7 



ścionek i tuż przy nim nożyk żelazay, a trochę na wschód od tych ostatnich przed- 

 miotów, bransoleta. Od tej o kilkanaście centymetrów jeszcze na wschód, w kie- 

 runku z południa na północ, trzy kawałki wą.skiego rzemienia, obwiniętego w drut 

 lub blaszkę bronzową, i niedaleko od nich kamień polowy, oznaczony lit. g. 



Prawie vi samego wschodniego końca plamy tłuszczowej grot żelazny od dzidy. 



Wszystkie te przedmioty leżały prawie na jednej płaszczyźnie, wraz z małą, 

 ilością, resztek kości, w warstwie węgla zmięszanego z rodzajem próchnicy pow- 

 stałej skutkiem zgnicia części organicznycli i piasku. Warstwa ta była gruba 

 0,2 m, długa z W na O 1,4 m, a z S na N 0,4 m, pod nią tćj samój wielkości i for- 

 my leżała warstwa białego piasku, gruba 0,05 m, a pod t% ostatnią już ziemia nie- 

 ruszona. Plama tłuszczowa była tu znacznie więksZc^ od grobu: w kierunku WO 

 2 m, a SN 0,8 m. 



Budowa grobów, które na tern cmentarzysku spotkałem i układ przedmiotów 

 we wszystkicli był jednakowy z bardzo małemi zmianami i powtórzył się jeszcze 

 na trzech innych cmentarzyskach na Zmujdzi, które w latach następnych bada- 

 łem, lecz już z większemi zmianami. Podobne groby spotkał J. K. Bahr na Ło- 

 twie, którycli rysunki i opis podaje w swojem dziele „Die Graber der Liven", 

 gdzie na Tab> I umieścił rysunki dwu grobów z cmentarzyska pod Acheraden i je- 

 den z cmentarzyska na gruncie włościanina Bajarda z okolic Mitawy. 



Skończywszy opis grobu, przystępuję do opisania przedmiotów w nim zna- 

 lezionych. 



Naszyjnik bronzowy (Tab. IV a % w. n.) o średnicach 0,126 m i 0,113 m, 

 długi 0,62 m, gruby w najgrubszem miejscu 0,006 m, w najcieńszem 0,004 m, jest 

 zrobiony z drutu bronzowego do dziś jeszcze dość elastycznego, który w połowie 

 swój długości jest najcieńszy, a ku końcom grubieje i ta jest ozdobiony liniją. 

 wgłębioną spiralnie, wijącą się aż do zakończeń. Końce tego naszyjnika są z te- 

 goż drutu trochę spłaszczonego i ozdobnie zagiętego (Tab. IV a'). 



Wewnątrz tego naszyjnika, prawie przy samym drucie, w tem miejscu, gdzie 

 zachodzi jeden na drugi, leżały dwa paciorki bursztynowe, Tab. IV kk, jeden 

 przy drugim, w odstępie 0,01 m. Paciorki te ładnie i gładko toczone, choć są po- 

 dobne między sobą, lecz różnój wielkości, jeden o średnicy 0,014 m, a wysoki 

 0,008 m, drugi o średnicy 0,012 m, wysoki 0,006 m. 



Nazewnątrz naszyjnilca u dolnej jego części, t. j.tej gdzie druty zachodzą 

 na siebie, w bardzo małym odstępie leżał mały pierścionek, Tab. IV i, z półokrą- 

 głej wąskiój taśmy bronzowój, spiralnie zwiniętćj, szerokiej zaledwie 0,003 m, 

 grubój 0,001 m. Pierścionek ten jest o średnicy 0,013 m, wysoki 0,008 m i bez 

 żadnych ozdób. W tym pierścionku leżała kostka (członek palca), a on spoczywał 

 na rękojeści nożyłła żelaznego, Tab. IV h. 



Nożyk ten długi około 0,17 m, o klindze długiej 0,073 m, szerokiej 0,016 w, 

 a grubój u tylca 0,006 m, z rękojeścią w dwu miejscach złamaną, na górnój części 

 którój leżał wyżój opisany pierścionek, klingę samą miał pokrytą tak z jednój jak 

 drugiej strony blaszkami bronzowemi, Tab. IV h', h", h"', h"", h^, h^o, /jooo^ 7^0000^ 

 które zapewne stanowiły ozdobę pochwy. 



Na rękojeści leżała blaszka bronzowa, schylona w pierścień, która zapewne 

 służyła za ozdobę rękojeści, czego zdają się dowodzić trzy dziurki, które służy- 



