CMENTARZYSKO MEŁŹYN-KAPAS T. DOWGIRDA. 



9 



i obejmuje kawałek skóry, a ozdobiona kilku głębokiemi poprzecznemi li- 

 nijami. 



Wymiarów tych blaszek nie podaję, gdyż ich rysunki są. dokładnie zmniej- 

 szone, 



W małój odległości od tych przedmiotów na wschód, leżała bronzowa bran- 

 soleta, Tab. IV b, z taśmy bronzowój spiralnie zwiniętćj, o przecięciu takiem, jak 

 Tab. IV h'. Jeden lvoniec tój taśmy jest zakończony gładko, drugi zwęża się 

 i przypomina formą swą ogon węża. W tern miejscu, gdzie się kończy środkowe 

 wgłębienie, mamy pięć poprzecznych wgłębionych linij. Średnice tźj bransolety 

 jedna 0,035 m, druga 0,04 m, wysokość 0,033 m. Taśma szeroka 0,008 m, gruba 

 0,003 m, długa 0,415 m. Wewnątrz tśj bransolety znalazłem szczątki kości łok- 

 ciowój (ulna) i sprychowój (radius), mianowicie środkowe ich części. 



Do wewnętrznćj ściany bransolety przystawała cienka opona koloru ciemno- 

 zielonego, która z łatwością dała się od bronzu oddzielić i wtedy przedstawiała 

 się w formie rury o średnicy około czterech centymetrów, a dlugiój 0,03 m. Pó- 

 ki nie była zupełnie wyschnięta, była dość mocna i elastyczna, lecz po wyschnię- 

 ciu pokruszyła się, a raczój rossypała się w proch. 



Przypuszczam, że to musiała być część skóry z ręki, a jeśli to przypuszcze- 

 nie moje nie jest mylne, w takim razie jest to dowód, że bransolety te były noszo- 

 ne na gołem ciele, bo w przeoivvnym razie, w tych warunkach musiałyby się za- 

 chować części tkaniny, będącej pod bransoletą. To samo powtórzyło się we 

 wszystłdch grobach, gdzie były bransolety tój formy. Wielce żałuję, że nie dało 

 się zachować choćby cząstki tój opony, by ją można było poddać ścisłemu badaniu. 



O kilkanaście centymetrów na wschód od opisanych przedmiotów, które 

 dnia pierwszego robót, nieroskopując całkowicie grobu, wyjąłem, leżały kawałki 

 rzemienia, naprzemian to ujęte w blaszkę bronzową, to owinięte takimże drutem, 

 w sposób taki, jak na Tab. IV d. 



Jeszcze trochę na wschód, niecałe kółko żelazne z kwadratowego, żelaznego 

 drutu, Tab. IV/, o średnicy 0,056 m, szerokie 0,008 m, grube 0,004 m. 



Najdalój na wschód leżał grot żelazny od dzidy, ostrzem ku wschodowi 

 zwrócony, Tab. IV e, długi 0,223 m, z tulejką, długą 0,105 m, ostrze o formie 

 liściowatój, płaskiśj w najszerszem miejscu 0,034 m szerokie i 0,005 m grube. 



Najdalej na zachód, niedaleko od miejsca skąd pierwsze bronzy wydobyłem, 

 leżały dwa małe ułamki naczynia glinianego, z których jeden z cząstką ornamen- 

 tu, Tab. IV c. Ornament na nim składa się z linij wklęsłych, krótkich, jodełko- 

 wato ułożonych. 



Gt^ób Nr 3 spotkałem też w rowie Nr 1, o jeden metr na zachód od grobu 

 Nr 2. Ten nie był odrazu całkowicie odkopany, lecz tak jak i tamten późniój 

 poprawiany. Kierunek, oraz budowa taka sama, lecz przedmiotów w nim nie- 

 znaleźliśmy żadnych. Z kości, które wskazały kierunek ciała, następujące: uda 

 (femur) z obu nóg lecz tylko części środkowe i znacznie mniejsze części piszczeli 

 (tibia) 1 strzałki (fibułaj z obu nóg, wreszcie kilka kręgów (vertebrae). 



Wszystkie te cząstki wraz z kamieniem polowym i dwoma ułamkami naczy- 

 nia glinianego, leżały w warstwie Avęgła z próchnicą na głębokości 0,43 m, a pod 

 tern była cienka warstwa piasku białego. Grób ten był długi l,85»j, a szeroki 0,56m. 



Fam. Fizyj.— Tom Vn. Dział IV. 2 



