CMENTARZYSKO MEŁŻYN-KAPAS T. DOWGIKDA. 



11 



2-gi pierścień z lewój ręki wysoki 0,02 m, średnica 0,018 m '). 



W kierunku północno-wschodnim od pierścieni leżących w południowej po- 

 łowie grobu, leżały szczątki kości przedramienia (ossa antibrachii), mianowicie ło- 

 kieć i promień silnie uszkodzone od końców, które były objęte bransoletą bronzo- 

 wą, Tab. VII e, w ten sposób, że przechodziły przez środek bransolety. 



Bransoleta ta pękła na dwoje, a oprócz tego, zdaje się, że z jednego końca 

 części jej brakuje, lecz z tym brakiem, zdaje się, została do grobu włożona i tak 

 przedtem była używaną; dowodem czego jest zagładzenie tego końca, oraz gru- 

 bość patyny taka, jak na całej bransolecie. Jest ona z okrągłego wałka nierównćj 

 grubości, który w miejscacli grubszych dochodzi do 0,006 m, w najcieńszych 

 0,004 m. Grrubsze części są ozdobione liniją wklęsłą, która obwija dość gęsto, ko- 

 niec jego zakończony spiczasto; kształtem przypomina bardzo glistę ziemną. 

 Bransoleta ta jest długa 0,382 m, średnica jc^j dłuższa 0,074 m, krótsza 0,05 ?». 



Dalej na wschód, na osi grobu o 0,4 m od wyżój opisanój sprzączki, leżała 

 druga sprzączka, Tab. VII/, w taldem samem położeniu, jak poprzednia. Sprzącz- 

 ka ta, większa od tamtej, nie tale gruba, ma zakończenie w rodzaju ściętój pira- 

 midy, podstawą do góry, jak na rysunku, Tab. VII/", przecięcie poprzeczne 

 przedstawia się tak, jak na Tab. VII/'. Dłuższa średnica tój sprzączki 0,044 m, 

 krótsza 0,041 m, szerokość 0,007 m, grubość 0,003 m, igła długa 0,067 m. Przy 

 końcach zwęża się i zaokrągla się więcój, a na kwadracikach przy zakończeniach, 

 ma ozdobę z dwu kółek współśrodkowych, zrobionych ostrem narzędziem. 



W niewielkiem oddaleniu od t^j sprzączki na południe, a więc z prawej 

 strony ciała leżał nożyk żelazny, Tab. VII g", przykryty z jednój i drugi(^j strony 

 blaszkami bronzowemi, które zdają się być ozdobami z pochwy, Tab. VII g i g'. 



Nożyk ten niewielki, gdyż wraz z częścią rękojeści, na którćj widoczne są 

 szczątki drzewa, jest długi 0,126 m, o jednem ostrzu, szeroki 0,016 m, a gruby 

 u tylca 0,005 m. 



Blaszka, Tab. VII g, bez ornamentu, tylko o słabo Avidoczndj linii, idącej 

 równolegle do brzegów, z dziurkami na sztyfty, leżała pod nożykiem. Długość j^j 

 0,117 m, a szerokość w najszerszem miejscu 0,023 m. W połowie swój długości 

 ma dość dużą nieforemną dziurę, trochę ku jednemu bokowi zbliżoną. 



Blaszka, Tab. VII g', leżała na wierzchu nożyka; jest silnie uszkodzona, 

 szczególniój od dołu, a oprócz tego ma znacznie większą dziurę od blaszki g, pra- 

 wie w tem samem miejscu i dwie silne szczerby z jednego boku. Części jój, któ- 

 re się dochowały, są ślicznie i bogato ozdobione. Widzimy na niej trzy prawie 

 równe czworoboki, leżące jeden pod drugim i ograniczone szlakami, składającemi 

 się z dwu linij równoległych, a przestrzeń między niemi wypełniona kreskami 

 prostopadłemi do nich. Szlaki idące wzdłuż brzegów dłuższych, mają tylko jednę 

 zewnętrzną liniją. W miejscach, gdzie do podłużnych szlaków dotykają poprze- 

 czne, kresek niema i stąd utworzyły się małe kwadraciki. Czworobok górny jest 

 gładki, bez ozdób, środkowy i dolny przy linij acli poprzecznych (względem po- 

 chwy) mają po szeregu małych trójkącików z guzikami drobnemi wewnątrz, 



Cyfrą, 1 oznaczyłem pierścienie leżące bliżej ciała. 



