12 



DZIAŁ IV. ANTROPOLOGIJA. 



a podstawami, opierającemi się na szlaku. W środkowym prostokijcie, tak u gó- 

 ry, jak i u dołu takich trójkącików w szeregu jest cztery, w dolnym zaś w każdym 

 szeregu pięć, lecz te są. trochę mniejsze. Pod tyra ostatnim zaczyna się jeszcze 

 jeden czworobok bardziej wydłużony lecz dojść nie można jak długi i jak był za- 

 kończony, z powodu zniszczenia blaszki w tem miejscu. Górna część jest taka 

 jak u tamtych, a przy jednym boku widzimy szereg podwójnych współśrodkowych 

 kółek. Cały ten deseń jest narysowany ostrem narzędziem, delikatnie i ładnie 

 wykonany. Blaszlii te są. bardzo cienkie, gdyż sg. mniój niż milimetr grube i wsku- 

 tek tego są dość uszkodzone. 



Przy tym końcu nożyka, który był zwrócony ku południo-wschodowi, leżał 

 przedmiot żelazny, Tab. YII h, który może być małym nożykiem, albo grotem od 

 strzały, a był zwrócony końcem ostrza ku wschodowi. Jest on długi 0,08 m, z cze- 

 go 1 a trzonek czyli piętkę odchodzi 0,025 m, a ostrze 0,055 »?, szeroki zaś 0,014 wi. 

 Czy jest o podwójnem ostrzu, czy tylko o jednem, dziś jest rzeczą, niemożebną 

 orzec. Mnie się zdaje, że jest o jednem ostrzu i dlatego uważam ten przedmiot 

 za nożyk. 



Najbardziój na wscliód leżał grot żelazny od dzidy, T. VII i, niedalelco pół- 

 nocnćj granicy grobu, ostrzem zwrócony na wschód. Długi 0,28 m, o plaskiem, 

 liściowatem ostrzu, długiem 0,21 m, szerokiem 0,027, a grubera tylko 0,006 m. 

 Tulejlca krótka, bo tylko 0,07 m mająca, nagle grubiejąca, z otworem o śre- 

 dnicy 0,023 m; w otworze tym tkwi jeszcze część drzewca, wystającego 0,012 m 

 nazewnątrz. 



W grobie tyra kamienia polowego nie znalazłem, lecz tylko dwa ułamki na- 

 czynia glinianego były w niewielkiej odległości od naszyjnika na zachód, a leżały 

 w odstępie 0,04 m, w kierunku z południa na północ, ozdoby na obu nie było ża- 

 dnej i dlatego ich rysunku nie umieściłem. 



Grób Nr 5 należy jeszcze do tych grobów, które odlcopy wałem niebędąc zu- 

 pełnie pewnym icli kierunku. Przedmioty pierwsze, leżące w olcolicach szyi wy- 

 dobyłem dnia drugiego robót, przed samym wieczorem, a trzeciego dnia, zaraz 

 z rana dolcończyłem roskopy wania. 



Dno tego grobu było 0,3 m głęboko od powierzcłmi i tale jak w uprzednio 

 opisanych, pokryte warstwą 0,04 m grubą piasku białego, na nim leżała warstwa 

 próchnicy i węgla, w którćj znajdowały się różne przedmioty i resztki Iłości, 

 a nad tą warstwą ziemia. 



Grób ten jest długi prawie 2 metry, a szeroki 0,8 m. 



Tu muszę dodać, że przy grobacłi, odkopy wanycli z początlcu, natrafiałem na 

 jakieś szczątki drzewa, które wydały mi się szczątkami grobów drewnianych (tru- 

 mien), dopatrywałem się w nich formy Icoryta. Ślady te nie były zbyt wyraźne, 

 a jednalc po ukończeniu robót w rol<u 1882, byłem prawie tego pewny i w arty- 

 kule moim, umieszczonym w Tomie XXXVI[ Kłosów (Nr 952) o tem pisałem. 

 Lecz dalsze zastanowienie i roboty z rolcu 1883 dowiodły, że prędzój są to ślady 

 korzeni, które spoty kałera i w raiejscach, gdzie grobu nie było. Choć ostatecznie 

 jeszcze ani tale, ani inaczej twierdzić nie mogę, bo może w tych grobacli pierw- 

 szych były rzeczywiście szczątki jaldchś grobów drewnianych, a w innych miej- 



