CMENTARZYSKO MEŁŻYN-KAPAS T. DOWGIEDA. 17 



oraz kilka ułamków żelaza, bardzo zardzewiałych, których nie można wiedzieć 

 jaki mógł być użytek. 



Dno tego grobu znajdowało się na 0,22 m od powierzchni cmentarzyska. 

 Grób Nr 9 najpiękniej zachowany i najbogatszy w przedmioty z grobów do- 

 tychczas na tem cmentarzysku odkopanych, jest najlepiój odkopany. Ponieważ 

 wszystkie groby budową swą. i układem ciała są podobne między sobą, zatem 

 ograniczyłem się na podaniu szczegółowego planu i przecięcia tego najbogatszego 

 grobu (Tab. II). 



Dno tego grobu 0,6 m od powierzchni, było wysłane warstwą dwucentyme- 

 trową piasku białego, na którćj spoczywała warstwa węgla z próchnicą, gruba 

 0,25 m, zawierająca kości i przedmioty, a nad nią 0,33 m ziemi. 



Grób ten był długi 2 metry, a szeroki 0,65 m. 



Przedmioty i kości, których części znalezione oznaczyłem wyraźniej, leżały 

 w takim układzie jak na Tab. II. 



Najbliżej zachodniój granicy tego grobu leżała mała bronzowa sprzączlta, 

 Tab. III a, którój części brakuje. 



Sprzączka ta, pomimo małych rozmiarów, jest tego samego typu co i inne 

 sprzączki tu znalezione i leżała końcami zwrócona na wscliód. Średnica jój 

 0,015 m, grubość 0,002 m i takaż szerokość, gdyż jest z drutu okrągłego, igła dłu- 

 ga 0,023 m. 



Sprzączka ta leżała tuż przy kości potylicowej (os occipitale) i części kości 

 ciemieniowój (os parietale), leżących nieco głębiój, a nad niemi na jednój wyso- 

 kości ze sprzączką, dwa kawałki naczynia glinianego, Tab. II p, niemające żadnój 

 ozdoby. Trochę na wschód leżała część szczęki dolnój (mandibula) z zębami 

 i kilka kręgów szyi. Te ostatnie kości leżały wewnątrz trzech naszyjników, Tab. 

 II i III h. 



Naszyjniki te, któi-ych wymiarów nie podaję, są zupełnie podobne do na- 

 szyjników z grobu Nr 8, a różnią się tylko w samych zakończeniach, których ry- 

 sunki w naturalnój wielkości podaję na Tab. III V i ł>". Pod te mi naszyjnikami, 

 mianowicie pod tylną ich cze .cią (zachodnią) znalazłem cząstki tkaniny poszóstnie 

 złożonój, różnój grubości. Najcieńsza zdaje mi się być tkaniną lnianą lub kono- 

 pną, inne zaś wełniane. Jest to tylko moje domniemanie, gdyż do pewnego orze- 

 czenia rodzaju tych tkanin, conajmniój trzeba je badać pod mikroskopem. Ry- 

 sunku ich nie podaję, bo trudno tak wykonać, aby był widoczny układ nitek, że 

 zaś na tym kawałku niema żadnych ozdób z bronzu (co się nierzadko trafia), 

 więc one pod względem ornamentyki nie są ciekawe. Przy t^j tkaninie znalazła 

 się cząstka, w której dopatruję się pukla włosów, lecz i to potrzebuje sprawdze- 

 nia, czy nie jest czem innem. 



Wewnątrz zewnętrznego naszyjnika, w zachodniój jego części znalazłem 

 dwa paciorki bursztynowe, Tab. II i III c, obok siebie jak zwykle leżące. Są one 

 ładnie toczone, jeden o średnicy 0,014m, wysoki 0,012m, drugi o średnicy 0,015m, 

 wysoki 0,008 m. 



Z pod tegoż naszyjnika wystawały na północ i południe dwa obojczyki (cla- 

 vicula), na zewnętrznych końcach których leżały szpilki bronzowe, Tab. II i III d. 



Fam. Fizyj.— Tom VII. Dział IV. 3 



