Zestawiając wypadki otrzymane ze spostrzeżeń roku 1881 r. z średniemi wy- 

 padkami wszystkich lat obserwacyj, przedewszystkiem spostrzegamy, że zmiany 

 atmosferyczne roku ubiegłego, mianowicie w pierwszej jego połowie odbywały 

 się pod przeważnym wpływem wiatrów północnych i wschodnich. Wskazuje to 

 wyraźnie porównanie kolumn, zawierających kierunek wypadkowej wiatrów po- 

 jedynczych miesięcy, W normalnym biegu pogody kierunek ten dla miesięcy 

 zimowych jest południowo-zachodni, zbaczający letnią porą więcej ku północy; 

 kiedy w r. 1881 zaraz zimą spostrzegamy ten kierunek idący od północo-zacho- 

 du, a nawet w Lutym, Kwietniu i Grudniu prawie od wschodu. Potwierdzają 

 ten wniosek kolumny oboczne, wyrażające liczebnie stosunek ilości wiatrów pół- 

 nocnych do południowych i wschodnich do zachodnich. W porównaniu z rokiem 

 przeciętnym widzimy tu, że prócz trzech miesięcy letnich, ilość kierunków spo- 

 strzeganych przeważa na stronę wiatrów północnych i wschodnich. 



W skutek tych wiatrów, z natury swej suchych i chłodnych, pierwsza poło- 

 wa roku była chłodniejsza. Styczeń szczególnie i Kwiecień wskazują obniżenie 

 temperatury od normy o 2°.9 i odnośnie o 2°.7 Cels. a nawet średnia całoroczna 

 ciepła niższą jest od normalnej o 0M3 Cels. której to różnicy stosunkowo cie- 

 plejsze ostatnie miesiące Listopad i Grudzień nie były już w stanie wyrównać. 



Mniejsza znacznie wilgotność objawia się zarówno w różnicy względnej 

 wilgotności powietrza, niższej o 4.S%, jako też i w ilości wody spadłej z desz- 

 czem i śniegiem, o 100 prawie milimetrów niedochodzącej stanu normalnego. 



Zboczenia takie nie są jednak czemś wyjątkowein dla klimatu naszego 

 kraju, od roku do roku powtarzają się one w różnych kierunkach, stanowiąc tę 

 zmienność, jaka jest normalną cechą klimatu przejściowego. 



Położenie gieograficzne kraju, zdała od oceanu Atlantyckiego z jednej 

 strony, a blisko wielkiego lądu Azyjatyckiego z drugiej strony, jest tej zmien- 

 ności głównym powodem. Niejednakowe zachowywanie się wielkich lądów 

 i wielkich oceanów względem ciepła słońca, również zmieniającego się z porami 

 roku. wytwarza pewne stałe prądy powietrzne, od których inne warunki meteo- 

 rologiczne są ściśle zależne. 



Prądy te, według spostrzeżeń lat ostatnich, prawie nigdy w naszych stro- 

 nach nie są prostolinijne, lecz zwykle koliste, t j. tworzące tak zwane cyklony 

 i antycyklony. 



Pierwsze powstają z masy powietrza rozgrzanej, wznoszącej się w górę, 

 na której miejsce wpływają ze wszystkich stron wiatry dośrodkowo a podlega- 

 jąc jednocześnie sile dośrodkowej, pochylającej je do względnej próżni, stano- 

 wiącej środek cyklonu i sile obrotowej ziemi, idą ostatecznie po kierunku siły 

 wypadkowej, wytwarzając ruch wirowy około środka w kierunku od zachodu, 

 przez południe ku wschodowi (na naszej północnej półkuli). Ponieważ różnica 



