O SPOSTRZEŻENIACH METEOROLOGICZNYCH 



W WARSZAWIE 



przez D-ra Jana Kowalczyka. 



Starszego Astronoma przy Obserwatoryjum Astronomicznem 

 Warszawsklem. 



(Ciąg dalszy). 



W pierwszym tomie Pamiętnika Fizyj o graficznego, wyda- 

 nym w r. 1881, były podane spostrzeżenia, dotyczące przeważnie temperatury 

 ale niemniej ważnym czynnikiem w śledzeniu zjawisk powietrznych są spostrze- 

 żenia barometryczne; z tego powodu w niniejszym artykule zajmiemy się niemi 

 wyłącznie. 



Do spostrzeżeń używano jednego z trzech barometrów F o r t i n'a, będą- 

 cych własnością obserwatoryjum; wyznaczenie względnych ich poprawek usku- 

 teczniano dosyć często; porównanie też z barometrami normalneini innych stacyj 

 meteorologicznych nie było zaniedbywane. Noniusze dozwalają odczytywać 0,02 

 milimetra. Obok innych narzędzi są także barometry umieszczone na drugiem 

 piętrze obserwatoryjum w wysokości 119,4 metrów nad poziom morza bałtyckie- 

 go, a 9,5 metrów nad marmurową posadzką głównej sieni zakładu. 



Ponieważ w I tomie P a m. Piz. nie podaliśmy szczegółowo czasu, w któ- 

 rym godziny obserwacyjne ulegały zmianie, przeto uzupełniamy tę rzecz nastę- 

 puj ącemi objaśnieniami. 



Od grudnia r. 1825 robiono spostrzeżenia o godz. 6-ej rano. 12-ej w połu- 

 dnie, i 6-ej wieczorem; od czerwca zaś r. 1836 poczynając, o godz. 4-ej i 10-ej 

 rano, tudzież o 4-ej i 10-ej po południu. Od stycznia znowu r. 1840 zaczęto za- 

 pisywać o godz. 6-ój i 10-ej rano, tudzież o 4-ej i 10-ej po południu; następnie 

 od stycznia r. 1870 przyjęto za godziny obserwacyjne: 7-mą rano, 1-ą z południa 

 i 9-tą wieczorem i te utrzymują się po dzień dzisiejszy. Rozumie się samo przez 

 się. że we wszystkich razach liczono godziny według średniego czasu war- 

 szawskiego. 



Z trzech lub czterech spostrzeżeń wyprowadzano przeciętną ilość, która 



w przybliżeniu uważała się jako średnia dzienna. Godzi się tu wspomnieć, że. 



w latach 1842 i 1843 kilkakrotnie robiono spostrzeżenia cogodzinne w celu zna- 



l 



