JEZIORA ŁECZYNSKO-WŁODAWSKIE 



PBZEZ 



Jana Rostworowskiego. 



(Tatolica. VI.) 



Jeziora, których planik sytuacyjny załączam, należą do pasma ciągnącego 

 się od Wieprza do Buga w kierunku od Łęcznej do Włodawy. Jezior tych ri a 

 malej stosunkowo przestrzeni, bo około 7 mil długości mającej znajduje się prze- 

 szło GO. Nie oznaczam dokładnie ich cyfry ponieważ niektóre mogą być raczej 

 za trzssawiska uważane, tak dalece są zarosłe. Ten proces zarastania odbywa 

 się ciągle, lubo niepostrzeżenie, na mniejszych zwłaszcza jeziorach i znajdują się 

 między niemi pokryte rodzajem kożucha uginającego się pod stopami, na którym 

 jednakowoż obecnie utrzymać się można, gdy tymczasem żyją jeszcze kidzie 

 którzy łowili w nich ryby niewodem. Wszystkie- te jeziora mają odpływy bądź 

 wyraźnemi strumieniami lub rowami, bądź też bagnistemi nizinami, jedne ku dru- 

 gim, a ostatecznie do Wieprza lub Buga i pod tym względem dzielą się na dwie 

 prawie równe połowy. 



Załączony planik obejmuje 13 jezior, które wszystkie, z wyjątkiem Moszna^ 

 wodami swemi Wieprz zasilają. Z położonych dalej ku wschodowi jedno tylko 

 jezioro Sumin (około 300 pr. na wschód od Rotcza odległe) spływa ku tej rzece, 

 inne mają ciążenie do Bu?a. Linija zatem rozdziału wód, począwszy od północy 

 idzie na wschód wsi Zienek, dochodzi do traktu parczewsko-chełmskiego i po.- 

 stępuje wzdłuż niego, aż poza Wolą Wereszczyńską skręca na poludnio-zachód 

 i lasami przez wsie Dębowice, Kozubatę kieruje się ku Świerszczowi!. 



Planik mój zrobiony jest na podstaAvie mapy szczegółowej, dokonanej przez 

 kwatermistrzowstwo b. wojsk polskich, oraz map ekonomicznych sąsiednich ma- 

 jątków. Z jezior na nim umieszczonych, (pomijając Moszne jako nienależące dó 

 systemu wodnego Wieprza) najniżej położone jest jezioro Domaszne pod Orze- 

 chowem. najwyżej zaś Rotcze; wszystkie one zatem spływają ku Domnsznemu. 

 prócz Riaseczna, oddzielonego od tej kotliny niewielkiemi v. ynioslościami. Poni- 

 żej jeziora Domasznego wody te formują rzeczkę Jedlankę. wpadającą do Tyś- 

 mienicy, która znów wpada do Wielkiego stawu Siemieńskiego (1200 morg 

 przestrzeni obejmującego), wychodzi zeń już jako rzeka spławna i blizko Kocka 

 łączy się z Wieprzem. 



Badając kwestyją spuszczenia jeziora Łukiego, będącego moją własnością, 

 robiłem niwelacyją niektórych okolicznych jezior i rezultat tych poszukiwań jest 



