— 103 — 



bryły tegoż znajdowałem koło Zagubią nad jez. Ładoskiem, drugi zebrany został 

 koło Dorpatu, trzeci koło Lixny w pd. Inflantacb; łupki podobne opisuje Wiik 

 z okołic Kalyola, Langelmaki i Tohmajaryi w północnej Finlandyi, dwa inne 

 okazy z Inflant zawierają, piękne kryształy staurolitu i pochodzą, zapewne 

 z Orrijarwi w Finlandyi. 



37. Równie drobnoziarnisty, o warstwach falisto pogiętych; warstewki 

 wewnątrz jasno popielate przedzielone są cieniutkienii warstewkami miedzisto 

 bronzowej miki. Zagubię nad Ładogą. 



38. Trzecia odmiana gruboziarnista; mika w niej żółtawa, o połysku mo- 

 siężnym. Zupełnie świeże bryły tego łupku znajdowałem tylko koło Zagubią. 

 Mocno zwietrzałe kuliste bryły z osypiska koło Tukum w Kurlandyi jak również 

 okazy z okolic Różany w powiecie Słonimskim także tu należą. 



Z okolic Różany posiadam kilka zebranych przez p. Aleksandra Zawiszę 

 okazów drobnoziarnistego mocno zwietrzałego łupku mikowego, stanowiących 

 przejście od tegoż do gnejsu, łupki podobne podług Wiika znajdują się koło 

 Arrolampi i Ianakkala w północnój Finlandyi. 



39. Do łupków mikowych zaliczyć także wypada znaleziony koło Zagubią 

 okaz hyalomignitu (Grejzen-n.); skała ta bardzo drobnoziarnista bardzo krucha, 

 łatwo przesiąkająca, składa się z ziarnek kwarcu i czarnych pod miki', dzi- 

 wnie powycinanych i poszarpanych, oliwkowo przeświecających płatków 

 miki, stale z niemi związane są drobne kryształki bładofijolkowego granatu, 

 odznaczające się szczególniejszą budową: w kryształach tychże są mniej więcój 

 promienisto rozłożone eliptyczne ziarna słabo podwójnie łamiącego minerału. 



B. RODZINA PORFIRÓW KWARCOWYCH. 

 !. Tło skrytoziarniste, pod mikroskopem wyraźnie krystaliczna (Mikrogra- 



nity — Rosenbusch). 



40. Tło ciemno ceglaste, w niem rozrzucone czerwone kryształki ortozu, 

 które po silnym połysku tylko od tła odróżnić się dają, najwięcej 2mm długie, 

 zwykle mniejsze od l» im , oraz równie drobne graniaste ziarnka kwarcu i ziarnka 

 epidotu. 



Tło w preparacie minijowo czerwone pod inikr. przedstawia się jako drobno- 

 ziarnista mieszanina kwarcu i ortozu, oraz zrzadka rozrzuconych blaszek miki 

 i pistacyjowo-zielonych ziarnek epidotu. Kryształy felspatu są mocno zwietrzałe, 

 otoczone jakby szeroką ramą czerwonego tlenniku żelaza, prawdopodobnie jest 

 to ortoz, na niektórych dają się wszakże w polar. św. dostrzedz znane prążki 

 plagijoklazu. Porfirowo wydzielony kwarc zawiera częstokroć cząstki tła, 

 blaszki bijotytu, pęcherzyki gazu i płynu, cząstki szkliste oraz blaszki hematytu. 

 Ciemne ziarnka zrzadka pośród tła rozrzucone, które za pomocą kwasu solnego 

 z łatwością z preparatu usunąć się dają, należą jak się zdaje przynajmniej 

 w części do piroluzytu, gdyż sąsiadujące z nim ziarnka kwarcu są zwykle ame- 

 tystowo zabarwione. Porfir ten, bardzo szeroko rozpowszechniony, z północnej 

 Szweeyi pochodzi, znajdowałem go w wielkiej ilości koło Warszawy, rzadziej 



