— 106 



liczne pęcherzyki gazu i płynu, naokoło tychże tło jest wszędzie globulitowo od- 

 szklone, ziarnka kwarcu zaś otoczone cienką, warstwowaną krystaliczną skorupą, 

 W jedneni miejscu preparatu obejmuje ziarnko kwarcu cokolwiek rozciągniętą, 

 piękną obrączkę szklistego tła. Od tych drugorzędnych wydzielin kwarcu od- 

 różniają się na pierwszy rzut oka współrzędne, graniaste ziarnka tegoż, o kon- 

 turach wyraźnie zakreślonych, ziarnka te opływają zewsząd strumienie stopio- 

 nego szkliwa; współrzędne wydzieliny kwarcu są przytem bardzo ubogie w za- 

 wartości obce, przeważnie są to cząstki szkliste, z których wiele posiada 

 pęcherzyki powietrza, nieznikające przy nagrzewaniu preparatu. Priekulm. 

 Połąga. Sądząc z opisu, mógłby to być porfir 4 f c Liebischa z okolic "Wrocła- 

 wia i Ełku. 



47. Z powierzchowności bardzo do poprzedzającego podobny, lecz znacznie 

 ciemniejszy, prawie czarny, wydzieliny porfirowe również ciemniej zabarwione. 



Tło porfiru zupełnie globulitowo odszklone. Oba rodzaje felspatu mocno 

 zwietrzałe; większe kryształy tegoż, jak w N. 46, w delikatną plecionkę przezro- 

 czystych zielonkawych igiełek przeobrażone. Kwarc występuje nielicznie, 

 w postaci ostro zarysowanych sześciokątnych kryształków, wolny od obcych za- 

 wartości. Jedno z ziarnek kwarcu w badanym przezemnie preparacie rozdzie- 

 lane szczelinami na kilka wielokątnych pól, w polar. św. rozmaicie światło ła- 

 miących, szpary zaś same zapełnione czerwonym pyłkiem hematytu. Epidot 

 wrośnięty w postaci drobnych płatków i igiełek. Igiełki apatytu są bardzo 

 pospolitem zjawiskiem; okaz wielkości pięści znaleziony został na polu Klaus- 

 holmskiej bitwy na wyspie Oesel. 



48. Tło stalowo-szare, z wydzielinami cielisto-czerwonego ortozu i zrzadka 

 rozrzuconych ziarnek kwarcu. Tło w preparacie żółtawe jest czysto szkliste, 

 o złożeniu pięknie płynuem, które znaczą charakterystycznie robaczkowato po- 

 skręcane ciemno-szaro-zielone płatki. 



Cielisto-czerwony, w preparacie żółtawy ortoz jest jeszcze dość świeży, 

 trochę tylko przez drobno ziarniste mikrolity zmącony, zwykle zrośnięty z pla- 

 gijoklazem. Świeższe ziarnka jego zapełniają liczne cieniutkie i długie igiełki, 

 ułożone szeregami w kierunku głównej łupliwości; z innych zawartości widzia- 

 łem włókniste pęczki żółtawo-zielonego amfibolu, mikrolity miki, oraz nadzwy- 

 czaj drobne ciemne ziarenka. 



Plagijoklaz, zawsze z ortozem zrośnięty, zawiera cząstki szklistego tła. 

 które znów obejmują wyraźnie wykształcone kryształki ortozu. Współrzędne 

 ziarnka kwarcu są ostro zarysowane, okrągłe lub graniaste, zawierają nadzwy- 

 czaj drobne cząsteczki szkliste, z tych niektóre z pęcherzykiem powietrznym, 

 oraz liczne przejrzyste, zielonkawo-żółte, słupkowate mikrolity, ułożone w pod- 

 łużne szeregi (zapewne kryształki apatytu). 



Drugorzędne ziarnka kwarcu, niemając wyraźnych konturów, tworzą po- 

 szarpane płatki, w polaryz. Św., otoczone przepyszną jakby frędzlą barwistą, 

 złożoną z drobniutkich ziarenek: kwarc ten jest wolny od obcych zawartości. 

 Mały kawałek tego porfiru znalazłem około Mińska litewskiego. 



