— 108 — 



gdzieniegdzie widzióć prążkowane kryształy mętnego plagijoklazu. Tło przy 

 silnem powiększeniu bezbarwne, pozornie jednolite, przepełnione jest nadzwy- 

 czaj drobnemi czarnemi globnlitami, które nadają mu złożenie płynne. W pola- 

 ryzowanem świetle jednolita masa ma złożenie mikrofelzytowe. Przy silnem 

 zwiększenia widzialne są wyraźne cząsteczki bezbarwnego szkła, niektóre zaś 

 globnlity przybierają kształty sześciokątnych blaszek, gdzieniegdzie rudo prze- 

 świecających, są więc hematytem, dodać jeszcze należy trochę magnetytu i ge- 

 tytu, oraz gdzieniegdzie drobne ziarnka chlory tu i bijotytu. Krządka koło "Rze- 

 szowa w G-alicyi. 



E. RODZINA TRACHITÓW. 



55. Tutaj podług prof. Lagorio zaliczyć należy osobliwszą skałę z wyspy 

 Walamo na jeziorze Ładoskiem, która po kilkakroć opisywana, dotychczas do- 

 kładnego opisu się nie doczekała. Bardzo szczegółowej analizy mikroskopowej 

 dokonał nad nią prof. Lagorio, lecz okaz zaledwie parę cali kubicznych duży, 

 nie wystarcza do scharakteryzowania całej skały. Skała ta brunatna z odcie- 

 niem szarawym składa się. przeważnie z szaro-zielonkawego sanidynu i augitu, 

 dalój plagijoklazu, kwarcu, trydymitu i szklistej masy. Szczególnie typowym 

 jest dla tej skały trydymit zapełniający wszystkie luki pomiędzy innemi składni- 

 kami. Całość z pierwszego wejrzenia przypomina ziarniste trachity (?) tatrzań- 

 skie oraz niektóre peruwijańskie andezyty, które miałem sposobność oglądać na 

 wystawie przyrodniczej w Krakowie (1881 r.). Znalazłem ją tylko raz jeden w sza- 

 rym ile lodowcowym koło Zagubią na Pd. W. brzegu Ładogi, (dokładny opis po- 

 dał prof. Lagorio w Microsc. Analyse Ostbalt. G-ebirgs. str. 89—104). 



F. RODZINA DIJORYTÓW MIKOWYCH. 



56. Nadzwyczaj drobnoziarnisty, matowo-szary, drobne blaszki czarnej 

 miki o silnym szklistym połysku nadają mu pozór złożenia łupkowego. 



Tło składa się z drobnoziarnistej mięszaniny słupków amfibolu z ziarnkami 

 felspatu, zapełniającego próżnie pomiędzy pierwszemi. Mika w preparacie bar- 

 dzo ciemnej barwy, w najcieńszych tylko plasterkach tombakbwo prześwieca. 

 ~W masie tej dają się zauważyć liczne pęcherzyki gazu, cząstki szkliste, blaszki 

 błyskawki i kryształki magnetytu. Zebrany przez p. Aleksandra Zawiszę 

 w Połońsku koło Różany w powiecie Słonimskim. 



G. RODZINA DIJORYTÓW. 



!. Dśjoryty kwarcowe. 



57. Czarny, drobnemi białemi plamkami popstrzouy o ziarnie średniej 

 wielkości. Promienista budowa amfibolu już gołem okiem dokładnie rozpoznać 

 się daje na powierzchni świeżego odłamu. Hornblenda w polar. św. przy użyciu 

 jednego tylko polaryzatora odznacza się silnym chromatyzmem-. przy obrocie 



