— 112 — 



niony jest ciemneini pałeczkami i ziarnkami, oraz czysto białemi kryształami 

 plagijoklazu. Amfibol jest znacznie przeważającym składnikiem. W odłamie 

 dają się wśród ogólnej ciemno-zielonej masy odróżnić po połysku większe kry- 

 ształy takiegoż amfibolu, pod mikroskopem jednak niepodobna icb od tła odró- 

 żnić. Różana. 



67. Drobnoziarnisty, ciemno-szaro-zielony, o złożeniu niewyraźnie łupko- 

 wem; na wygładzonej powierzchni występują wyraźnie gęsto obok siebie leżące 

 zielonkawo-białe ziarnka plagijoklazu i kryształy czarno-zielonego amfibolu, 

 ostatnie w znacznej mniejszości. Pod mikroskonem tło przedstawia się prawie 

 zbite, złożone z nadzwyczaj drobnych płatków i słupków amfibolu, które odzna- 

 czają się cokolwiek ciemniejszą barwą oraz słabszą dwubarwnością, aniżeli 

 (w preparacie żółtawo -zielone) porfirowe wydzieliny tegoż. Ziarnka felspatu 

 są do tego stopnia przerośnięte blado-zielonemi mikrolitami amfibolu, że prążko- 

 wanie bliźnięce zrzadka tylko w polaryzow. świetle rozpoznać się daje, gdzienie- 

 gdzie widzimy rozrzucone czarne plamy, powstałe przez nagromadzenie ziarnek 

 magnetytu. Drobne ośmiościany tegoż zrzadka są pośród tła rozrzucone. Por- 

 firowe wydzieliny amfibolu obfitują w zielone zawartości szkliste. Stacyja Pei- 

 litz w Inflantach. 



68. Na wygładzonej powierzchni sinawo-czarny, w świeżym odłamie dro- 

 bnoziarnisty. P. m. skład jego jest następujący: oliwkowo lub trawiasto-zielony 

 silnie dwub ar wny amfibol i białawe ziarnka plagijoklazu. Zarówno jedne jak 

 drugie tworzą niekształtne płatki, felspat dość czysty zawiera tylko nieliczne 

 prawie bezbarwne igiełki, ośmiościany magnetytu i mikrolity amfibolu, oraz 

 ciemno-brunatny pyłek, który przy silnem powiększeniu rozkłada się w części na 

 pęcherzyki gazowe, w części zaś jest zbyt drobny, aby go ściśle można było 

 określić. Warszawa. 



69. Złożenie zbite, ciemniejszy niż N. 77. Pod mikr. rozpada się na dro- 

 bne ziarnka jasno-trawiastego amfibolu i białego plagijoklazu. wypełniającego 

 próżnie pomiędzy pierwszemi. Obok trawiasto-zielonych ziarnek widzimy też 

 Aviększe, ciemniej zabarwione, oliwkowo-zielone kryształki amfibolu. Z minera- 

 łów dodatkowych widziałem trochę magnetytu oraz piękne kryształki sfenu. 

 Dorpat. 



70. Złożenie wielkoporfirowe; skała ta składa się z przeszło cal długich 

 kryształów czarnego amfibolu, kombinacyi (ooP. Roo; ooRoo. o P. ooRoo) zło- 

 żonych z cienkich blaszek, kryształy te gęsto przy sobie leżące są zlepione dość 

 gruboziarnistą mieszaniną czarnego amfibolu i zielonkawo-białego plagijoklazu. 

 Wielki głaz tego pięknego dijorytu znalazłem koło wsi Zagubią nad Ładogą 

 w głębokości 7 sążni w pokładzie szarego iłu lodowego. 



71. Złożenie łupkowe: grube na lmm falisto powyginane warstewki czar- 

 nego, p. m. pistacyjowo-zielonego słabo dwubarwnego amfibolu są przełożone ta- 

 kiemiż warstewkami zielonkawo-białych ziarnek plagijoklazu. Na zwietrzałej 

 powierzchni sterczą kryształki amfibolu w postaci wypukłych brodawek. Po- 

 łońsk koło Różany w powiecie Słonimskim. 



72. Ciemno-szary, o złożeniu zbitem. P. m. składa się z mikrofelzytowej 

 masy, zawierającej jeszcze często cząstki szkliste, w której dają się z trudnością 



