— 117 — 



c. Migdałowce. 



87. Oiemno-popielaty, z rozrzuconemi drobnemi migdałkami kalcytu, któ- 

 rycb większość nie dosięga lmm średnicy, zrzadka usiany czarnemi plamkami. 

 Zbite tło skały składa się przeważnie z cienkich, bezbarwnych igiełek plagijo- 

 klazu i cierano-rdzawego lub zielonkawo-żółtego siluie dwubarwnego amfibolu, 

 widocznie nowotworu po piroksenie. Jeden z większych kryształków piroksenu 

 zawiera ziarnko kalcytu, połączone kanałem z jego powierzchnią., naokoło tego 

 ziarnka pircksen przeobraził się w włóknisty oliwkowo-zielony amfibol (uralit), 

 toż samo zjawisko powtarza się wszędzie: amfibol towarzyszy zawsze ziarnkom 

 kalcytu, te ostatnie są okrągłe, o złożeniu pięknie promienistem, niektóre z nich 

 tylko mają skład ziarnisty. Dubelno w Kurlandyi. 



88. Zielonkawo-czarny, z gęsto rozsianemi drobnemi migdałkami białego 

 kalcytu, z których niektóre tylko dochodzą y 2 cala średnicy, ogół zaś nie prze- 

 wyższa paru mm. Skałę przecinają ciemno-rdzawo-brunatne przesiąknięte he- 

 matytem żyłki, w pobliżu których migdałki kalcytu mają barwę jasno-cielistą 

 lub minijowo-czerwoną. .Migdałki rzadko okrągłe, zwykle niekształtne, powią- 

 zane z sobą jak w melafirze Tęczyńskim tworzą na zwietrzałej powierzchni wy- 

 pukłą siatkę. Zbite tło rozkłada się p. m. na listewki białego plagijoklazu, 

 oliwkowo-zielone ziarnka, rzadziej kryształki piroksenu, oraz znacznej ilości 

 ośmiościanów magnetytu, częstokroć ugrupowanych w paciorkowate sznureczki. 

 Kalcyt w preparacie nieprzejrzysty, czerwone okazy tegoż zawdzięczają swą 

 barwę cienkiej skorupie pyłku heinatytowego, który jednak do samej substancyi 

 kalcytu nie wsiąka, barwa tej skorupy każe się niekiedy domyślać domieszki 

 manganu. Windawa. 



89. Cynamonowej barwy, z licznemi kulistemi migdałkami ciemno-zielone- 

 go chlorytu (delessytu) i białego kalcyfcu, te ostatnie dochodzą niekiedy bardzo 

 znacznych wymiarów, tworząc czasem gniazda i podrzędne -warstwy przejrzy- 

 stego białego spatu islandzkiego. Zbite tło składa się z mnóstwa drobnych, 

 Avązkich listewek plagijoklazu, przepełnionych ciemnemi ziarnkami, dalej z ziar- 

 nek magnetytu, rdzawo przeświecającego hematytu, trochę jasno-trawiastego 

 chlorytu, oraz obfitej, ciemno-zielonkawo-szarej masy szklistej, zanieczyszczonej 

 mnóstwem ciemnych ziarnek, sztabek i płatków. 



Skała ta przecięta mnóstwem szczelin za lada uderzeniem rozpada się na 

 ostre odłamki. Jeden okaz znalazłem koło "Windawy, wielkie bryły tej skały, po- 

 chodzącej z Powienieckiego powiatu Ołoneckiej guberni znajdowałem dotych- 

 czas tylko koło Zagubią nad Ładogą. 



90. Ospowiec ciemno-zielonkawo-szary, zawiera liczne wydzieliny białego 

 przejrzystego kalcytu w postaci pojedynczych romboedrów i podrzędnych, war- 

 stewek, jak w N. 89, przecinają go ciemno-czekoladowe szkliste żyły, około 2cm 

 grube. Tło skały jest również półszkliste, w części złożone z niewyraźnych liste- 

 wek felspatu i trychitów magnetytu, w części zaś z ciemnej, trychitowo odszklo- 

 nej. pojedynczo światło łamiącej masy. 



Waryjole składają się w części z matowego kalcytu, zawierającego zaokrą- 

 glone blado-zieloue ziarnka i płatki szklistego tła, częścią z ciemno-zielonego 



