— 120 — 



N. SKAŁY ' JEDNOLITE, METAMORFICZNE 

 I ELASTYCZNE. 



94. Srebrzysto-biały lupek cklorytowy, dotychczas raz tylko jeden został 

 znaleziony, mianowicie koło Sakstama w pobliżu Hapsalu w. Estonii, pomiędzy 

 głazami narzutowemi. 



95. Skała amfibolowa, złożona z ciemno-zielonego aktynolitu, w prepara- 

 cie brudno-żółtego lub bezbarwnego prawie, zawiera nieliczne płatki liematytu 

 oraz ciemne igiełki zapewne pirytu, dwubarwność amfibolu nadzwyczaj słaba. 

 Znaleziony koło Wilna. 



96. Skała amfibolowa czarna, o złożeniu grubołupkowem, amfibol włókni- 

 sty, włókna jego prawie prostopadłe do powierzchni łupkowej. Zagubię. 



97. Łupek amfibolowy, czarno-zielony, o warstwach zlekka falistych, za- 

 wiera do 2en> długie czarne porfirowo wydzielone kryształki amfibolu, które na 

 zwietrzałej powierzchni pokryły się delikatną skorupką czerwonego, błyszczą- 

 cego hematytu. Priekulm w Kurlandyi. 



98. Czekoladowo-brunatny jaspis, prawdopodobnie z Elfvedalen w Szwe- 

 cyi pochodzący, znaleziony koło Bechhofu w Kurlandyi. 



99. Jaspis blado-ochrowej barwy, przecięty cienkiemi ciemniej szemi żył- 

 kami. Różana. 



100. Krzemienie rozmaitego koloru w wielu miejscowościach znajdo- 

 wałem i tak: 



a) Czarne, niekiedy czerwono żyłkowane lub biało marmurkowe krze- 

 mienne buły i ostre odłamki tychże, na powierzchni buł pokryte grubą 1 — 2mr« 

 mleczno-białą chropawą skorupą, znajdowałem w wielkiej ilości na polach ka- 

 mienistych gubernii Grodzieńskiej, wszystkie pochodzą z wyższych pokładów 

 kredowych nad Niemnem. Takież same krzemienie posiadam z okolic Mińska lit. 

 i Dubelna, pochodzenia zapewne Szwedzkiego. 



b) Mleczno lub żołtawo-białe, mocno wygładzone, o odłamie cokolwiek 

 ziarnistym, prawdopodobnie odłamy buł krzemiennych znajdowanych w dewoń- 

 skich dolomitach północnej Rossyi. Na Kurlandzkiem Pomorzu rzadkie. 



c) Krzemień rogowej barwy posiadam z Dubelna. 



d) Ciemno-żółte lub brunatne w rozmaitych odcieniach. Różana. 



101. Drobnoziarniste, czenvone lub żółtawe kwarcyty z nad brzegów 

 Ładogi i Onegi, znane pod nazwą Szokszyńskiego kamienia są zarówno koło 

 Warszawy, jak Mińska, Orszy pospolite, w północnych Niemczech również nie- 

 rzadkie, lecz prawdopodobnie pochodzenia Skandynawskiego, okazy kwarcytów 

 dalekarlijskich od Oneskich niczem się bowiem nie różnią, północna granica 

 rozrzucenia głazów czerwonego kwarcytu idzie od brzegów Ładogi ku Rydze 

 (koło Dorpatu brak ich zupełny), wschodnia, do Niższego Nowogrodu dochodzi, 

 na południe, stoki Karpat są ostatecznym ich kresem. 



102. Nadzwyczaj drobnoziarnisty, prawie zbity biały kwarcyt znalazłem 

 koło Mińska litewskiego. Skała ta ma złożenie bardzo cienko łupkowe, w świe- 



