— 131 — 



4. W szybie żelaznym po przejściu piasku natrafiono na dolomit, kawałki 

 którego można do dziś widzieć, leżą bowiem w wąwozie niedaleko szybu. 



"W skutek tycb dowodów komitet przychylił się do zdania, że zaczynając 

 od ujścia sztolni Ponikowskiej należy się spodziewać dolomitu. Jeżeli więc tak 

 będzie, to znika obawa prowadzenia kosztownej przecinki. Nie można bowiem 

 zapominać o tern, że opuściwszy wodę do poziomu sztolni Ponikowskiej natrafi 

 się na całą sieć starych chodników, które w zupełności mogą zastąpić przecinkę. 

 Grdyby jednak nadzieja napotkania sieci chodników zawiodła, to przecinka, jeżeli 

 się okaże potrzebną, będzie przechodzić wśród dolomitu, zawierającego rudy 

 i zastępować chodnik poszukiwalny, nieróżniący się od innych, jej więc wyko- 

 nanie będzie obciążało przyszłą eksploatacyją. Chcąc jednak koniecznie koszty 

 jej przeprowadzenia dołączyć do wydatków na osuszenie, to koszty te nie powin- 

 ny przenosić 5 tysięcy rubli, bo na innych kopalniach galmanu płaci się za sążeń 

 bieżący chodnika poszukiwalnego 12 rubli więc 400 sążni kosztowałoby 4800 

 rubli. Co do czasu, w jakim przecinka może być przeprowadzona, to ponieważ 

 wszędzie wśród dolomitu może być gałman, więc jest wszystko jedno, wydoby- 

 bywać go w odległości 400 sążni, czy też bliżej. Zapewnienie autora drugiego 

 projektu, że sztolnia Pilecka wejdzie od razu do najbogatszej części kopalni, nie 

 mogło być poparte dowodami, w rzeczywistości bowiem pokazuje się, że byłoby 

 Avprost przeciwnie, bo sztolnia ta przy ujściu wchodzi w wapień podstawowy 

 i idzie w nim dosyć długo, o czera przekonywają kawałki wapienia na hałdach 

 świetłników. Przypuszczenie więc konieczności prowadzenia kosztownej prze- 

 cinki dałoby się usprawiedliwić prędzej tu, aniżeli przy sztolni Ponikowski ej. 

 Oprócz tego otworzenie sztolni Pileckiej, w porównaniu z odnowieniem Poni- 

 kowskiej, przedstawiałoby następujące niedogodności. 



1. Kanał odkryty sztolni Pileckiej jest o wiorstę dłuższy. 



2. Kanał ten od początku XVIII wieku nietylko, że nigdy nie był 

 oczyszczany, lecz nadto od 50 lat znajduje się w nim płuczka galmanowa, która 

 go ciągle zamula, podniesienie więc dna w nim jest znaczne. Tymczasem wąwóz, 

 w którym znajdował się kanał sztolni Ponikowskiej był w 1840 r. znacznie po- 

 głębiony a oprócz tego płuczki w nim nigdy nie było. W skutek tych przyczyn 

 koszty pogłębienia kanału sztolni Pileckiej byłyby znacznie wyższe, a rezultat 

 osiągnięty zapomocą niego byłby mniejszy, bo sztolnia ta jest położona wyżej, 

 uzyskałoby się więc zapomocą niej pole mniejszej objętości. Na zarzut, że 

 sztolnia Ponikowska jest zawalona, trudno odpowiedzieć, dopóki się do niej nie 

 wejdzie. Zdaje się jednak, że sztolnia Pilecka nie będzie miała pod tym wzglę- 

 dem wyższości, wiadomo bowiem, że 1700 r. otworzyło się na niej zawalisko, 

 widoczne na powierzchni i wypełnione wodą, zawaliska zaś takiego na linii, 

 według której szła sztolnia Ponikowska, nie widać. 



Obawy autora drugiego projektu, żeby nie sprowadzić postronnej wody do 

 kopalni, otwierając sztolnię Ponikowską, nie mogły mieć wpływu na zmianę 

 de cyzyi komitetu, zalecaj ącój powtórnie otworzenie tej sztolni, bo przecież nie 

 może ulegać wątpliwości, że w XVI wieku przy tych samych warunkach zdoła- 

 no ją przeprowadzić, dłaczegóżby teraz, odkrywając kanał z dostateczną szero- 

 kością i spadkiem, zrobić się tego nie miało. Skądkolwiek bowiem woda przy- 



