— 140 - 



we Wrocławia uznał za Prodmtus aeuleatus, a potem v. Dechen stwierdził to ozna- 

 czenie na zasadzie porównania tej muszli przewodniej ceclisztejnu z podobnemi 

 muszlami pochodzącemi z innych miejscowości. 



Znalezienie tych muszli przewodnich nienapotykanych w żadnym innym 

 wapieniu pokładów Sandomierskich, musiało wywołać chęć zbadania stosunków 

 miejscowych. 



We wsi Zagdańsku doły na kartofle przy chatach wieśniaków, zbudowa- 

 nych na lewym brzegu strumienia, są wykopane w czerwonym piaskowcu. Jego 

 warstwy mają kierunek h. 8,2 i padają, bardzo łagodnie ku Pil- W. Jestto ten 

 sam piaskowiec czerwony, który dalej ku południowi tworzy wzniesienie przez 

 które idzie stara droga do Kielc, ten sam który tworzy grzbiet góry Tumliń- 

 skiej. Leży on jeszcze dalej na południe, zawsze ku Pn. nachylony, na brekczyi 

 krzemiennej, która w tej okolicy stanowi najwyższe warstwy syluryjskiego 

 kwarcytu. Na północnej stronie wsi Zagdańska wznosi się wydłużona góra na 

 której zbudowany jest kościół. Składa się ona z pewnego szczególnego wapie- 

 nia, którego cokolwiek zniszczone warstwy rozciągają się h. 7,2 a padają pod 

 kątem 45° — 50° ku Pn.-W. Zstępując po jej północnem zboczu aż do małego 

 strumyka, który płynie ku młynowi Strusio wemu w stronę Kaniowa, znajdujemy 

 na drugostronnem płaskiem ku Występie wznoszącem się zboczu znowu dro- 

 bnoziarnisty czerwonawy piaskowiec, którego warstwy są także nachylone ku 

 Pn., ale mniej niż warstwy wapienia. Nie może więc ulegać wątpliwości, że ten 

 wapień jest uławicony pomiędzy masami piaskowca. Ma on barwę częścią cie- 

 mno-szarą, częścią cokolwiek pstrą, jest nadzwyczaj drobnoziarnisty, tu i owdzie 

 przybiera wygląd skały bardzo zbitej, jaspisowatej i z wielką trudnością daje 

 się rozbijać. Jego dolomityczną naturę zdradzają jeszcze: domieszka małych 

 cząstek i żyłek szpatu żelaznego i małemi druzami występujące romboedry pra- 

 wdopodobnie szpatu gorzkiego, a tu i owdzie zauważyć można małe łuski domie- 

 szanej miki żelazistej. Wyraźnych skamieniałości nie udało mi się znaleźć 

 w tym wapieniu góry kościelnej, ale ciekawą jest mała zawartość miedzi, którą 

 w 1826 r. odkryłem w nim zapomocą analizy. Śledząc bieg jego według rozcią- 

 głości na wschód aż do nowćj szosy widzimy, iż wkrótce chowa się pod grunt 

 orny i zamiast niego, na wschodniej stronie drogi, na górze Bardze albo Wiś- 

 niawce natrafia się znowu na kwarcyt, tak często występujący w przechodowych 

 pokładach Sandomierskich. Warstwy rozciągają się tu dokładnie od W. ku Z. 

 i padają ku Pn. a więc cokolwiek inaczej aniżeli pod Zagdańskiem. W tej 

 skale znajdujemy na grzbiecie góry ślady starej kopalni rudy żelaznej; jestto 

 prawdopodobnie warstwa rudonośna podobna do znajdującej się w kwarcycie 

 przy Dąbrowie i na górze Kamiennej za, Miedzianogórą. Od północnego pod- 

 nóża góry ku Występie i Gózdowi piaskowiec (pstry) jest skałą przeważającą, 

 zaś na Pd. -Z. natrafia się na wzgórze, na którem stoi Kajetanów, a które składa 

 się z ceclisztejnu, zawierającego tak wielką ilość Productus aeuleatus. Bezpo- 

 średni związek jego na powierzchni ziemi z wapieniem na górze kościelnej za- 

 gdańskiej nie został wykazany, warstwy rozciągają się pod Kajetanowem h. 

 3—4 i padają 5°— 6° ku Pn.-Z., a zatem linija ich kierunku z kierunkiem wapie- 

 nia zagdańskiego tworzy kąt około 60°. Biorąc pod uwagę znaczny upad osta- 



