— 141 - 



tniój skały pomiędzy łagodniej nachylonemi ławicami piaskowca i położenie jego 

 względem cechsztejnu pod Kajetanowem, zaledwie można wątpić że tu musiało 

 mieć miejsce wcale niemałe zaburzenie w pokładach i zdaje mi się, iż wapień 

 kajetanoAvski jest częścią wapienia zagdańskiego, przynajmniej 500 sążni 

 w podkład pogrążoną. Na południe od Kajetanowa wznoszą się znowu znaczne 

 góry (Wiśniowa góra), będące dalszym ciągiem wysokiego pasma Łysogórskiego 

 i składające się także ze skały kwarcowej, którą widzieliśmy wzdłuż szosy aż 

 do Dąbrowy. Stosunek uławicenia cechsztejnu względem kwarcytu gór Bardze 

 i Wiśniowej", pomiędzy które jest jakby wpuszczony, nie da się jeszcze oznaczyć. 

 Nieznaleziono też jeszcze czerwonego piaskowca w spągu kąjetanowskiego 

 cechsztejnu; albowiem idąc doliną, która stąd biegnie ku południo-wschodowi 

 przez Brzezinki do Cichot i tu nagle pod kątem prostym przerzyna pasmo Łysej" 

 Góry, aby wody przez Mąchocice od południa do Czarnśj doprowadzić, tu widzi- 

 my, że góry z obu stron dolinę ograniczające składają się również z syluryjskie- 

 go kwarcytu z potężnemi warstwami niebieskawo i zielonawo-szarych łupków 

 glinianych poprzeżynanych małemi żyłami kwarcowemi, w których to łupkach 

 pod Cichotami i Bęczkowem napotykają się nieznaczne pokłady gliniastego 

 sferosyderytu. 



Gechsztejn kajetanowski ma odmienny od zagdańskiego wygląd. Nie jest 

 on wcale dolomitycznym lecz zbitym, zadzierżystym wapieniem, barwy przecho- 

 dzącej od ciemno-szarej przydymionej aż w czarną, z mniejszą ilością żył szpatu 

 wapiennego. W tych szczelinach, a niekiedy w masie samej skały znajduje się 

 wkropiony drobnoziarnisty błyszcz ołowiany, ale nie ma ani śladu rudy miedzia- 

 nej. Błyszcz ów dał powód do starych robót próbnych górniczych, których 

 zabytki tu widać. Oprócz Productus aculeatus i ich tak zwanych kolców (rurek) 

 napotykamy też w nim często inne małe i niewyraźne odłamki muszli. 



Mógłbym utrzymywać, że wapień kajetanowski tak się ma do zngdańskiego 

 jak cecbsztejn turyngijski do turyngijskiój dymnej waki (Bauchwacke). 



Choć pod Kajetanowem zaburzenia w stosunkach uławicenia nie są jeszcze 

 zupełnie wyjaśnione, jednakże jest rzeczą pewną, iż pod Zagdańskiem piasko- 

 wiec czerwony został przez ten sam utwór wapienny rozdzielony na dwie części, 

 z których stropowa może odpowiadać tylko pstremu piaskowcowi, spągowa zaś 

 czerwonemu piaskowcowi dyjasowemu. Ostatniajestwtak ścisłym związku z brek- 

 czyjami krzemiennemi i skalą kwarcową leżącej niżej' formacyi syluryjskiej, iż 

 może mamy prawo odłączyć je od niśj i zaliczyć do piaskowca dyjasowego w tych 

 miejscach, w których one być może występują zamiast właściwych jemu grubych 

 konglomeratów. Są one słabo na czerwono zabarwione, albowiem barwiący je 

 gdzieindziej' czerwony porfir nie przebił ich tutaj. 



§ 16. To zestawienie różnych poglądów na naturę formacyi czerwonego 

 piaskowca Sandomierskiego uważałem za konieczne dla dania stałej" podstawy 

 rozbiorowi kwestyi: czy w tym utworze można odnaleźć formacyją kajprową czy też 

 niemożna? 



Schneider w powyżej cytowanej" rozprawie, zamieszczonej w Archiwum 

 Karstena, usiłował rozczłonkować specyjalnie utwory gieologiczne na północno- 

 wschodnim spadku gór Sandomierskich i te rozmaite grupy pokładów podnieść 



