- 150 - 



brak tej arkozy z ziarnami felspatu, gdyż w MizkoM niema żadnej skały starszej 

 bogatej w felspat. Z większą jeszcze dokładnością opisuje Walchner 1 ) owe 

 konglomeraty w górnym piaskowcu kajprowym w Szwabii i Frankonii, mówiąc 

 „W górnych swoich pokładach przybiera on często postać grubego konglome- 

 ratu i występują w nim wtedy kanciaste lub zaokrąglone głazy krzemienne do 

 stopy średnicy mające, kwarcu, rogowca, agatu, kawały wapienia i marglu spo- 

 jone cementem marglistym" a więc konglomeraty zupełnie takiej samej natury 

 jak z pod Opatowa. Czerwonej góry, Kosowie, Mnichowa i Rzepina. Podobnież 

 według v. Dechena 3 ) w wielkiem zagłębiu kajprowein pomiędzy Wogiezami a po- 

 kładami węglowemi koło Saarbrucken, górny piaskowiec kajprowy ma po części 

 skład konglomeratu, jak pod Malancourt i Manhone w Lotaryngii i na obu stro- 

 nach Avonu mianowicie tam gdzie jest pokryty lijasem. Pod nim następują 

 najrozmaitsze pstre margle, a w górnym piaskowcu znajdują się cienkie warstwy 

 oolitycznego wapienia niarglowego, odpowiadające co do położenia mojemu 

 pstremu oolitowi kajprowemu z Kosowie i Bukowia. Owe grube konglomeraty 

 leżą w Sandomierskich górach, jak i w Frankonii, Szwabii i Lotaryngii zawsze 

 na górnej granicy formacyi, gdzie nad niemi leży bezpośrednio lub w niewielkiej 

 odległości piaskowiec lijasowy; z tego powodu gotów jestem uważać je za dość 

 wyraźny horyzont gieognostyczny. Gdzie, tak jak pod Opatowem i Rzepinem 

 te konglomeraty pokrywają bezpośrednio wapień marglowy, trzeba wnosić że 

 pstre margle tylko miejscowo nie są pomiędzy niemi rozwinięte. 



Pstre oolity kajprowe opisanej miejscowości mają dla mnie jeszcze większe 

 znaczenie, odkąd się przekonałem, że w znacznej od tego miejsca odległości 

 w dolinie Masłowicy i "Warty od Zawiercia przy Kromołowie przez Mrzygłód 

 i Pińczyce aż do Kozichglów, opisane przezemnie 3 ) pstre brekczyje wapienne 

 oolityczne, będące w ciągłym związku i zalegające naprzemian z krwisto-czer- 

 wonemi i pstremi iłami marglistemi w stropie rudonośnego dolomitu nad wapie- 

 niem marglowym, są analogiczne z owemi Sandomierskiemi oolitami kajprowemi 

 i że wypada je zaliczyć do tej samój co i ostatnie formacyi. Później powrócę 

 znowu do tych brekczyj a teraz muszę cylko powiedzieć, że tę analogiją dlatego 

 poprzednio przeoczyłem, iż uległem złudzeniu, jakoby owe południowe pstre 

 brekczyje należało uznać za ogniwo formacyi jurajskiej, co pochodziło stąd, że 

 błędnie uważałem sąsiedni górny wapień jurajski (Coralrag) za leżący pod niemi, 

 kiedy rzecz się ma przeciwnie. 



§ 19. Powróćmy znowu do doliny Świśliny, aby na północ od niej iść za 

 dalszym ciągiem warstw kajprowy ch. "Wstępując naprzód na zarosłe gęstym 

 lasem terytoryjum pomiędzy dolinami Kamionnej, Świśliny i Mostkowej, obejmu- 

 jące leśnictwa Siekierno, Łubiankę i Michniów, musimy przyznać za rzecz 

 niewątpliwą, że zarówno w tej okolicy, jakoteż dalej ku zachodowi, charakter 

 opisanej grupy na południe doliny Świśliny doznał znacznej zmiany. Znikły 

 grube konglomeraty, pstre oolity kajprowe, margle niebiesko i zielono zabar- 



*) Walchnera Handbuch der Geognosie str. 656. 

 J ) W de la Bechea podręczniku Gieognozyi str. 431. 

 3 ) Patrz mój opis gieogn. Polski II. p. 217 i nast. 



