- 151 - 



wionę i czerwony tlennik żelaza, rozproszony z tamtej strony w całej grupie skał 

 i nadający jej panujący kolor krwisto-czerwony skoncentrował się z tój strony 

 w znaczne warstwy ziemistego pstrego żelaziaka gliniastego; zawierające je 

 masy iłu straciły panującą barwę czerwoną i przyjęły hardzi ćj pstre i pręgowa- 

 ne zabarwienie, złożone z kolorów szarego, żółtego i czerwonego, a wapno skon- 

 centrowało się w warstwach żółtych dolomitycznych marglów cuchnących. Od 

 Rzepina ku P.n.-Z. w linii kierunku tamtejszego wapienia marglowego (h. 9 — 

 10) nie znajdujemy obnażenia tej skały przez cały gęsty las lubiański na prze- 

 strzeni więcej niż 2 mil. Gruba warstwa zdziczałego bagnistego gruntu, który 

 powstał w skutek zaniedbanego gospodarstwa leśnego, z pni burzą zwalonych 

 i pożarów leśnych, pokrył ich wychodnie. Możnaby zapewne odnaleźć je tutaj 

 zapomoeą poszukiwań górniczych w spągu wielkiego pasma warstw żelazistych 

 na zaebód od Łubianki, Rataja i Węglowa, albowiem właśnie w tym kierunku 

 znajdujemy je znowu na widoku, gdy wyszedłszy z gęstego lasu dosięgamy 

 wzniesień pomiędzy Wielką wsią a Parszowem. Stąd możemy iść biegiem wy- 

 chodni wapienia marglowego w związku z leżącemi w spągu warstwami źelezia- 

 ka leśnictw Rokicina, Pleśniówka, Dąbrowa i Wapno aż do doliny Mostkowej, 

 gdzie około wielkiego pieca Parszowskiego i przy młynie Skały, skaliste jego 

 występy tworzą brzeg doliny i składają się z Avarstw przepełnionych Plagiostoma 

 striatum, Avicula socialis i 1'erebratula oulgaris, stanowiących jasny dowód tego, 

 że mamy przed sobą prawdziwy wapień muszlowy. Od tej doliny kierunek wa- 

 pienia muszlowego zwraca się cokolwiek więcej ku zachodowi następnie prze- 

 chodzi on stąd w spągu kopalni Łaski i Granica w kierunku ubocznym w poprzek 

 drogi od Parszowa do Bzina, jest przerwany przez pole piaszczyste pomiędzy Re- 

 jowem a Bzinem lecz znów pojawia śię na zachodniej stronie Bzina. Stąd dal- 

 szy ciąg jego zapewne znacznie się zagina ku Pd.-Z.. albowiem chociaż idąc 

 w tym kierunku przez wielkie Samsonowskie lasy, nie m ożemy znaleźć jego nie- 

 przerwanego ciągu dla podobnej przyczyny jak między Rzepinem a Wielką wsią 

 to jednakże odosobnione jego pojawienie się w spągu kopalni Dalejowskich po- 

 między Świnią górą a Szałasem dalej na zachód pod Chibami, Mniowem i Grzy- 

 malkowem, jak to jest podane na mojej karcie gieognostycznej środkowych gór 

 Sandomierskich, dowodzi, że nie brak go wcale i w tych okolicach: Bardzo pra- 

 wdopodobnie wapień ten jest w związku na południo-zachód od Grzymałkowa 

 z większemi partyjami wapienia muszlowego, które od Strawcina okalają pstry 

 piaskowiec na zachodniej i południowej stronie gór środkowych. Jeszcze dalej 

 na zachód pod Łopusznem, a stąd ku północo-zachodowi do Skąpego występują 

 znowu piaskowce i pstre iły marglowe, które są cokolwiek zagadkowe, ale naj- 

 prawdopodobniej należą do kajpru. Na południe od Łopuszna leży na wzgórzach 

 wapienno-marglowych piaskowiec cokolwiek wapnisty, luźny, w szczelinach 

 uwarstwienia dziurkowaty, przekładany naprzemian z czerwonym iłem marglo- 

 wym i szarą bogatą w mikę glinę łupkową; ostatnia jest często tak bogata w pi- 

 ryt żelazny, że ją Carosi uważał za przydatną do fabrykacyi ałunu. Pod Wolą 

 Paprotnią i Skąpem w nizinie przy zachodnim stoku pasma wzgórzy, na których 

 leżą te wsie, występuje na powierzchnię ił krwisto-czerwony i zielony, zupełnie 

 podobny do iłu kajprowego. Jest on bezpośrednio pokryty przez wyborny do 



