— 160 — 



kryty masą 153 stóp grubą złożoną naprzemian z czerwonych iłów, miękkiego 

 szarego marghi i szarawo-niebieskawej piaszczystej gliny; nadto doprowadził on 

 do nieoczekiwanego rezultatu, że głębiej w dolomicie ten sam ił czerwony two- 

 rzy 7 stopowej grubości ławicę, a jeszcze głębiej czarna glina bitumiczna z masą 

 pirytu i węgla stanowi 22 stóp gruby skład (Einlagerung) w dolomicie. Ponie- 

 waż czerwony ił jest tutaj nietylko w ścisłym związku z dolomitem, ale nawet 

 jest z nim przekładany, więc wnoszę że i pod Siewierzem leżąca na dolomicie 

 grupa 153 stóp grubości, charakteryzująca się czerwonym iłem i szarym marglem 

 wapiennym należy do jednego utworu z pstrym iłem i towarzyszącemi mu 

 warstwami pomiędzy Łęką a Niego walcami pod Trzebyczką i pomiędzy Chrusz- 

 czobrodem a Wysoką, który to utwór należy oddzielić od właściwej formacyi 

 węgla bagnistego i niebieskich iłów a przyłączyć do rudonośnego dolomitu, 

 z którym razem przedstawiać będzie formacyją kajprową. Dopiero na północ od 

 Siewierza i pod Piwoniem znane są warstwy węgla bagnistego w szarych i nie- 

 bieskich iłach, które się w dolinie Masłonicy ciągną ku górze przez Dziechciarz 

 i Porębę aż do majętności Kromołó w. Badając dalśj ku zachodowi od Siewie- 

 rza północne podnóże gór wapienia muszlowego, widzimy że głęboki piasek 

 lotny bliskiej doliny Żendek pokrywa prawie wszystkie młodsze warstwy spo- 

 czywające na wapieniu muszlowym, albowiem leżą one prawie poziomo. We wsi 

 Mierzęcice są one cokolwiek obnażone, znajdujemy tu naprzód na niecko wato 

 i siodłowato zgiętej powierzchni wapienia muszlowego niebardzo grubą war- 

 stwę żeleziaka brunatnego, który przez swój szczególny sposób rozpadania się 

 na skorupki i kanciaste ziarna zupełnie jest identyczny z leżącym na wapieniu 

 muszlowym pod Parszowem i Majkowem w formacyi sandomierskiej (w polach 

 kopalnianych Rokicina, Łaski, Młodzawa). Na nim leży 6 — 8 sążni grubości 

 mający pokład pstrych glin, z których najniższą jest biała glinka ogniotrwała 

 przecięta zielonemi kresami krzemianu żelaza, dalej glina biała z czerwonemi 

 plamami, potem .gliny żółte, czerwone i niebiesko-szare, które ogółem również 

 odpowiadają pstremu iłowi marglowemu formacyi Sandomierskiej. Na nich 

 wreszcie leży, zupełnie ich granice przekraczając, brunatny piaskowiec żelazisty, 

 który pomiędzy Koziegłowami a Częstochową w okolicy Panek i Praszki leży na 

 iłach niebieskich odznaczających się swojemi skamieniałościami jurajskiemi i na- 

 leży do tej formacyi. Ciągnie się on prawie bez przerwy przez wsi Mierzęcice 

 i Nową Wieś, a u stóp góry pod Sączowem leży w odosobnionych partyjach, pod 

 Sadowieni zaś dosięga znacznie wyższego poziomu, aniżeli ten jaki "zwykle jest 

 mu właściwy. Na północ od Sączowa przy wsiach Ożarowice i Pyżowice znale- 

 ziono też pod nim niebieski ił ze śladami węgla bagnistego. 



§ 23. Jeżeli zwrócimy się od pasma gór wapienia muszlowego i dolomitu 

 bardziej ku północy, to naprzód przekonamy się że obserwacyj a jest niemożliwą 

 z powodu piaszczystego gruntu w lesie pomiędzy płaskiemi dolinami Czarnej 

 Przemszy i Masłonicy. Dopiero na południowym stoku ostatniój, około Poręby 

 napotykamy znowu obnażenia. Składają się one z krwisto-czerwonego, w części 

 pstro poprążkowanego iłu marglistego, w którym i na którym leży szczególny 

 wapień szary, żółty i czerwony składający się z samych tylko ziarn kanciastych 

 i zaokrąglonych. Łupie się on na cienkie płyty poziome. Na nim leży kilka 



