— 164 — 



wsiami jest nim wypełniona, także w otworach świdrowych znaleziono w tern 

 miejscu tylko przemienne warstwy czerwonego i zielonawego iłu marglowego, 

 który prócz tego obnaża się wokół podnóża małych wzgórz, złożonych z typowe- 

 go dolomitu rudonośnego, na których stoją wsi Dziewki i Brudzowice. Od Sie- 

 wierza głęboki piasek lotny pokrywa równinę aż do południowego podnóża pa- 

 górka Brudzowickiego. ale ta występuje pstry ił marglowy t. j. niewątpliwy 

 margiel kajprowy. Składa się z przemiennych czerwonych, niebieskich i zielo- 

 nych warstw, rozpada na powietrzu na małe kawałki z kulistą powierzchnią 

 a wreszcie w drobne okruchy i zawiera także cienkie ławice i kawałki ziemiste- 

 go, szarego, z czerwonemi plamami wapienia marglowego, podobnego zupełnie 

 do wapienia pomiędzy Łęką a Niegowonicami. Widzimy stanowczo, że żółty 

 bardzo porowaty lub jamisty dolomit składający górę, z której niegdyś dobywa- 

 no rudę ołowianą, leży na pstrym margln, a ponieważ w samej wsi BrudzoAvice. 

 tenże sam pstry margiel pokrywa znowu dolomit i ponieważ w nowym otworze 

 świdrowym pod Siewierzem okazała się ławica tegoż samego iłu marglowego 

 czerwonego w dolomicie, więc wszystkie w obrębie pstrych marglów wyspowato 

 występujące masy dolomitu około Brudzowic, Dziewek, Niwek i Mrzygłodu nale- 

 ży uważać jako oddzielne masy, leżące w samym ile nie zaś za wystające części 

 skały poniżej położonej. Okoliczność ta jeszcze bardziśj popiera wniosek, że 

 należy oddzielić dolomit od wapienia muszlowego i przyłączyć do formacyi kaj- 

 prowśj. Jeżeli przypomnimy sobie jeszcze, że w Siewierskim otworze świdro- 

 wym przeprowadzonym w celu szukania soli, napotkano w dolomicie na potężny 

 skład ćźarnój bitumicznój gliny z wielką ilością pirytu żelaznego, to objaśnimy 

 sobie uderzającą, przezemnie już wyżej wspomnianą obecność czarnśj, podobnej 

 do węgla gliny łupkowej z okruchami węgla kamiennego pomiędzy stromo usta- 

 wionemi ławicami dolomitu na kopule góry Brudzowickiej. Nie mogę już dłu- 

 żej uważać tego ostatniego za odosobnioną, znacznie ponad ogólny poziom nie- 

 bieskiego iłu jurajskiego wyniesioną partyją, lecz za podobny skład w rudono- 

 śnym dolomicie jak pod Siewierzem. Składy te uważano za analogiczne z wę- 

 glem ilastym czyli kajprowym i towarzyszącą mu gliną witryjolową. Również 

 i w Szlązku znaleziono według doniesienia Carnalla, zupełnie podobne czarne 

 gliny z okruchami węgla w dolomicie. 



Dolomit ciągnie się dalej od Brudzowic do Dziewek, tworzy pagórek na 

 południowym końcu wsi, gdzie się znajdują znowu zroby dawnśj kopalni ołowiu, 

 jest on tutaj mniej zbity i mocniejszy, niż pod Brudzowicami i zawiera oprócz 

 małych ziarn błyszczu ołowianego małe druzy szpatu żelaznego. W nizinie po- 

 między Dziewkami a górami Pińczyckiemi okazują się znowu tylko pstre margle 

 kajprowe, szczególniej potężnie i pięknie u południowego podnóża owych gór, 

 gdzie są przekładane cienkiemi ławicami wapienia marglistego i pstrego oolitu 

 kajprowego, który cokolwiek wyżej na wschód od wiatraka ku starej hucie stają 

 się skałą panującą. Oolit kajprowy jest tutaj bardziój charakterystyczny i pię- 

 kniejszy niż pod Ciszówką i Mrzygłodem, albowiem składa się z samych krwisto- 

 czerwonych i popielato-szarych najczęściej okrągławych ziarn wapienia, spojo- 

 nych szpatem wapiennym i zbitym, jaśniej zabarwionym wapieniem marglistym, 

 łamie się w wielkie cienkie, prawie poziomo ułożone warstwy i jest tlennikiem 



