— 179 



które, ciekawsze pod względem gieologicznym jej miejscowości, między innemi 

 wieś Korytnicę słynną z bardzo obfitego znajdowania się w niej doskonale za- 

 chowanych skamieniałości trzeciorzędowych. W dziele swem poświęca on kró- 

 tką wzmiankę opisowi tej ciekawej miejscowości *). Zebrane przez niego muszle 

 w liczbie 34 gatunków były oznaczone przez paleontologów Deshays i Morrisa 

 i okazały się bardzo podobnemi do tych, jakie cechują tak zwane sub-apenińskie 

 utwory trzeciorzędowe, a także warstwy zagłębia wiedeńskiego i okolic Bor- 

 deaux we Francji. 



Między 1857 i 60 rokiem okolice dolnej Nidy były badane przez Zejsznera, 

 który potem kierował poszukiwaniami soli, jakie rząd Królestwa jeszcze raz 

 przedsięwziął na prawym brzegu Nidy. Kezultaty swoich spostrzeżeń pomieścił 

 Zejszner w swoich rozprawach drukowanych w Biblijotece Warszawskiej 

 w których, jak wogóle we wszystkich pracach tego uczonego daje się czuć brak 

 dobrych uogólnień i wniosków z obserwowanych faktów. Przedstawiają one 

 tylko szereg opisów pojedyńczych obnażeń gieologicznych, napisanych nadzwy- 

 czajnie ciężkim i często niezrozumiałym językiem. G-dy do tego dodamy zupełny 

 brak kart gieologicznych, objaśniających te oderwane opisy, przyznać musimy, 

 że pozostałe po Zejsznerze prace czysto gieologiczne mają wcale niewielką war- 

 tość naukową. 



Co się tyczy w mowie będącej okolicy, to cała zasługa Zejsznera ogranicza 

 się na tern, że oznaczył on dokładnie wiek spotykanych tutaj pokładów gipsu, 

 przyłączywszy je do formacyi mijocenicznej i tym sposobem poprawił grubą 

 omyłkę Puscha, który te gipsy uznawał za kredowe. 



Oprócz gipsu, do formacyi mijocenicznej zalicza Zejszner także margiel zaso- 

 lony i wapień heterosteginoiuy, zawierający obficie rodzaj foraminifer nazwany 

 Ileterostegina. Do tego wapienia zalicza on najniewłaściwiej leżący nad nim 

 piaskowiec i konglomerat wapienny, który już przez Puscha był uznany za 

 młodszy i rzeczywiście, według moich poszukiwań do wyższego piętra niż wa- 

 pień zaliczony być powinien. 



Z tego krótkiego rozbioru prac gieologicznych, których przedmiotem była 

 zajmująca nas okolica widzimy, że chociaż wiele występujących tutaj trzeciorzę- 

 dowych pokładów było już dość dokładnie oznaczonych, to jednak pozostawało 

 jeszcze dużo do zrobienia. Dotychczasowe spostrzeżenia nie wystarczały, ani 

 do podziału tych utworów na pojedyńcze piętra, ani do ułożenia dokładnej 

 karty gieologicznej tej ciekaw ej okolicy. Nowe zatem badania powinny były 

 zebrać o wiele więcej faktycznych danych, co było możliwem jedynie przez sy- 

 stematyczne rozpatrzenie wszystkich obnażeń gieologicznych na szczęście dość 

 częstych, szczególnie w południowo-zachodniej części, gdzie napływy stosunko- 

 wo niewielką mają grubość. Ułożona na zasadzie tych badań karta gieologiczna 



!) Murchison. Geology of Rusią 1845 vol. I. p. 292. 



2 ) Zejszner. O mijocenicznych marglach i gipsach w południowo -zachodnich stronach 

 Królest wa Polskiego. Bibl. War. 1861. IV. 



Zejszner. O mijocenicznych gipsach i pokładąch soli kuchennej w górnej części doliny rz. 

 Wisły przy Krakowie. Bibl. War. 1863. I. 



