przedstawia te utwory, które w danej miejscowości rzeczywiście na powierz- 

 chnie wychodzą, albo zaledwie cienką warstwą ornćj ziemi są pokryte. 



C) BUDOWA GIEOLOGICZNA ZBADANEJ OKOLICY. 

 Załączona tu karta wskazuje, że w danej okolicy występują następujące 

 utwory gieologiczne: 



Alluwijum 

 Dyłuwijum 



1. 



2. 



Loss 





3. 



Piasek 





4. 



Piaszczysta glina z głazami narzutowemi 



5. 



Piaskowiec i konglome-j 



| piętro sarmackie 





rat wapienny 



6. 



Margiel nulliporowy 



i 



n 

 i . 



"Wapień leitański j 





8. 



Zbity szary wapień 



> piętro śródziemne 



9. 



Gips l 





10. 



Margiel piaszczysty - 





11. 



Margiel szary 





12. 



Piaskowiec 





13. 



Starsze formacyje (Jura, Tryjas, Dewon). 



Formacyja neogieniczna 

 epoki trzeciorzędowej 



Formacyja kredowa 



Wszystkie te utwory zamierzam tutaj w dalszym ciągu po kolei opisać, 

 zaczynając od najdawniejszych. 



I. Formacyje wchodzące do składu południowych pasm gór Świętokrzyskich. 



(Jurajska, Tryjasowa, Dewońska). 



Góry Świętokrzyskie składają się z kilku równoległych pasm, oddzielonych 

 mniej lub więcej głębokiemi dolinami. Południowo-wschodnie końce tych pasm, 

 zachodzą dosyć daleko w rozciągającą się ku południowi dolinę, a zawarte mię- 

 dzy niemi części równiny wypełnione utworami trzeciorzędowemi przedstawiają 

 zatoki wielkiego morza, które kiedyś zajmowało całą przestrzeń między górami 

 Karpackiemi i Świętokrzyskiemi. Oddzielające te zatoki półwyspy składają się 

 z inuycb, daleko starszych utworów gieologicznych, które na załąezonój tu mapie 

 nie są bliżej rozgraniczone, bo nie stanowiły bezpośredniego przedmiotu moich 

 poszukiwań. 



Pierwszy, najbardziej na zachód położony z tych półwyspów- składa się 

 z żółtego wapienia, przepełnionego w niektórych miejscach muszelkami Exogyra 

 virgula i ze względu na to zaliczonego przez Zejsznera 1 ) do oddziału Kimmerid- 

 ge formacyi Jura. 



Następujący' dalej' ku wschodowi półwysep, którego południowy koniec 

 znajduje się koło Chmielnika, składa się z białego zbitego wapienia, zawierają- 

 cego tylko niewyraźne ślady skamieniałości. Wapień ten zaliczony został przez 



*) Zeuschner. Die Gruppen und Abtheilungen des polnischen Juras. Zeit. d. d. geol. Ges. 

 B. XXI. S. 777— 794- 



