wy zawiera znacznie bogatszą faunę, wnosząc z opisu Zejsznera który znajdo- 

 wał tutaj dużo skorup eckinitów: Ananchytes ovata, Micraster cor anguinum etc. 

 Skamieniałości te nie pozwalają wątpić o tem, że osad, o którym mowa należy do 

 piętra senońskiego formacyi kredo wej, a znajdowanie się Belemnitella mucronata 

 dowodzi, że należy on do północnej prowincyi kredowej i zupełnie się różni od 

 osadów kredowych, znajdujących, się w górnym Szlązku, które podług Romera*) 

 odnieść należy do bercyńskiej (sasko-czeskiej) prowincyi kredowej. 



. W północno-zachodniej części zbadanego terytoryjum, wzdłuż zachodniej 

 pochyłości pasma wapienia jurajskiego, wzdłuż Nidy występującego, między tym 

 wapieniem a występującym dalej na zachód w dolinie rzeki marglem kredowym 

 znajdują się wązki pasek ziemi, pokryty mnóstwem odłamków piaskowca. Ska- 

 ły tej na powierzchni nigdzie nie widać ale płaski kształt odłamków i ich nie- 

 wielka, bo ledwie 2 do 3 centymetrów wynosząca grubość, dowodzą, że skała 

 ta jest cienko uwarstwioną. Piaskowiec, o którym mowa, składa się z drobnych 

 ziarnek kwarcu, z niewielką domięszką delikatnych łuszczek białej miki bez 

 widocznego cementu. Kolor jego jest zwykle biały, rzadziej czerwony lub 

 zielony. Skamieniałości nie widać w nim wcale. Trudno przypuścić, aby pias- 

 kowiec ten należał do formacyi Jura. która składa się tutaj wszędzie z bardzo 

 charakterystycznego wapienia; przeciwnie położenie jego, między najwyższem 

 piętrem tej formacyi (Kimmeridge) a niewątpliwie kredową opoką przemawia za 

 tem, że skałę tę także do formacyi kredowej zaliczyć wypada. Przypuszczenie 

 to staje się tem bardziój prawdopodobnem, że na drugiej stronie kredowej niziny, 

 rozciągającej się na południo-zachód od gór Kieleckich, mianowicie wzdłuż po- 

 łudniowego pasma skał jurajskich między Krakowem i Częstochową, Romer ;| ) 

 obserwował także piaskowce i zaliczył je, na zasadzie znalezionych skamienia- 

 łości, do dolnego oddziału piętra senońskiego. Jednakże zdanie Romera, że na 

 północo-wschód od wspomnianego pasma jurajskiego znajdują się tylko utwory 

 senońskie a zupełnie brak niższych piętr kredowych, tnrońskiego i cenomań- 

 skiego, nie jest uzasadnioiiem, albowiem w ostatnich latach znaleziono koło Kra- 

 kowa niewątpliwe warstwy cenomańskie 4 ). Należy się spodziewać, że po do- 

 kładniej szem zbadaniu tej jeszcze nie dość znanćj części kraju, osady turońskie 

 i cenomańskie napotkane zostaną w niejednem miejscu. 



Powierzchnia marglu kredowego jest bardzo nierówna. Miejscami leży on 

 na znacznej głębokości pod grubą warstwą utworów trzeciorzędowych, jak np. 

 w szybie pod Szczerbakowem, gdzie przy robotach natrafiono na margiel kredo- 

 wy dopiero na głębokości 70 m.; w innych zaś miejscach tworzy dość wyniosłe 

 wzgórza, jak np. około Buska, gdzie wychodzi na powierzchnię na wysokości 

 przynajmniej (50 m nad otaczającą miasteczko doliną, czyli o 130 m wyżej niż 



') Zeuschner. LTeber dic Entwickelung der obereii Gl'eder der Kreideformation nordlich 

 von Krakau. Jahrb. d. k. k. geol, Reichsanstalt I. Jahrg. 2 S. Vjerteljahr. S. 242. 

 -) R o m e r: Geologie von Oberschlesien. S. 357. 



3 ) R o m e r. Geologie von Oberschlesien p. 357. 



4 ) Zaręczny. O średnich warstwach kredowych w krakowskim okręgu. Sprawozdania 

 komisyi fi.zyjogrąficz'riej Ak. Um. w Krakowie. T. XII. 1878, 



