01. tle Notaris in speciminibus italicis cellulas marginales in parte superiori 

 foliorum etiam bistromaticas dicit (Epil. 696). Subjectis autem analysi spe- 

 ciminibus yogesiacis, ex colleetione ipsius Schimperi, summuin apicem folio- 

 rum plernmąue perfecte unistratosum inyeni, etiamsi inferius celiulae mar- 

 ginales ad minimum uniseriatim aut biseriatim duplicatae obveniebant. 



Ex boc et multis analogis observationibus yidimus, varias species in 

 variis terris diverso modo in structura sua modificari posse Disąuisitiones 

 ulteriores sine dubio docebunt, ex quo differentiae illae pendeant. U tut 

 est. character ille non est ąuidem speeificus, sed pro speciminibus tatrensi- 

 bus, atąue uti videtur germanicis et italicis magni est momenti, siąuidem 

 in eruendis yarietatibus nonnułlarum Eacomitrii specierum errori 

 non obnoxius. 



Uti in Racomi t r i o sudetico margo pluriseriatim bistratosus, 

 sic in plurimis aliis G- r i m m i e i s tatrensibus modus, secundum quem 

 in quavis specie folia contexta sunt. stabilis ac facile definiendus apparet. 

 Inde sectiones transversae optimas semper suppeditant notas ad distinguen- 

 das species saepe sibi proximas '). 



Quod nunc alios attinet characteres ex foliorum. forma, colore, situ, 

 varia proprietate hygroscopica, ex pil o rum fabrica, foliorum pericbaetia- 

 lium divevsa structura, pedicello denique ac calyptra etc. captos, nibil aclji- 

 cere possim, quam quod jam longe ab auctoribus dictum fait, quodque ex. 

 gr. Zetterstaedt in opusculo suo eximio sufńcienter perpendit. In de- 

 scribendis tamen speciebus adjeci r a t i o n e m i n t e r partem 

 basilarem folii et partem apicalem illius. quae uti yidebimus in 

 quavis specie certos limites non transgreditur; nec non r a t i o n e m i n- 

 termaximam latitudinem foliorum ac longitu- 

 d i n e m eorum 2 ). Credo enim boc modo descriptiones multo praecisiores 

 fieri et quoniam notae exinde sumptae stabiles sunt, ideoque band omitten- 

 dae mibi videntur. 



Unius denique fontis mentionem facere volo, ex quo persaepe utiles 

 notas differentionales sumere possumus, qui autem in structura oris tbecae 

 consistit. Jam et celiulae epicarpicae totius thecae sat constantes asservant 

 formas Praestantiores tamen et constantiores in ipso ore obveniunt mo- 

 dificationes structurae, ita quidem ut cbaracteres ex illis specificos saepe 

 statuere possimus. 



Yiginti et octo G r i. m m i e a r u m species bucusque in Tatris repertae 

 sunt 4 ). Ex bisce vero quatuor tantum exclusive calcicolae (G r. s p b a e r i- 

 c a. a n o d o n et t e r g e s t i n a nec non Gebeebia cataracta- 

 ]• u m). Ti-es etiam nonnisi species insimul calcicolae ac silicicolae (G r. a p o- 

 c a r p a, R a c o m. 1 a n u g i n o s u m et c a n e s c e n s). Notandum ta- 

 men, n on nuli as var i e tat es illarum exclusive in saxis calcareis, alias vero in siliceis 

 babitare. Dum jam G r. apocarpae forma g r a c i 1 i s saepius in 

 calcareis obvenit quam in siliceis, f o r m a m tenerrimam nonnisi in 

 rupibus calcareis inyeni; r i v u larem, alpicołam et c o n f e r t a m 



') Sectiones istae facillime obtinentur sub lente fortiori, ope cultelli ab Ophthalmiatris ad ope- 

 randam Suffusionem usitati. 



2 ) Utraąue facillime invenitur micrometri ocularis ope. 



3 ) A Cl. de Notaris (Kpil.) magna cum diligentia ubłąue fere descriptas. 

 4 j Si quis Gr, confęrtam auct, pro specie propria habere velit 2Q. 



