— 224 ~~ 



Monoica. 



Flos S terminalis, demum innoyatione orta lateratus. Folia perigonialia 

 latissime ovata 7 vaginantia, obtusrascula, iaxius texta, areolis apicalibus rliom- 

 beis, chlorophyllosis, inferius bexagono-quadrangulis, diaphanis. Antberidia 

 8—10, eparapbysata, vel parce et brevi parapbysata, apice et basi plerumąue 

 multo angustata, ąuare plus minus ventricosa. 



EIos 2 terminalis. Arcbegonia pauca, parapbysata; stylo relatiye brevi. 

 sat crasso, saepe flexuoso. 



Fructus maturescunt sub finem veris. 



Perichaetii folia comalibus majora; interioru apicem versus margine plus mi- 

 liusve undulatu; anguste et arcte recurvu, in acumen breve subito angustata. Intima 

 saepius minuta> obovato oblonga. Orunia brevi et lute pilosa, vel nonnulla mutica, 

 laxius texta 



Tbeca immersa, minuta, subglobosa; deoperculata macrostoma, sicca trunca- 

 to-ovata, leptoderma, fusca. Epicarpium e cellulis multiformibus, plerumąue late 

 ąuadrangularibus, angulis omnibus valde rotundatis, parietibusąue flexuosis. Ad 

 os pluribus seriebus cellulae plus minusve rotundatae, multo minores dantur. 



Calyptra breviuscula, conico mitrata, basi lacera. fugax. 



Operculum majusculum, plunoconveccwn, brewi-marnillatum, laete aurantiacum. 

 pro more intensius maculatum. 



Annulus angustus e duplici serie cellularum minutarirm exstructus; sub- 

 persistens. 



Peristomium rudimentare, aut potius fragrnehturium; plerumąue enim amoto 

 operculo observantur partes basilares dentium inaeąualiter excultae, ex aliąuot 

 articulis consta.ntes et ąuidem aut e duplici membrana constructae, ąuarum ex- 

 terna minuta papillosa, saturatius aurantiaca, aut e simplici et tunc nonnisi 

 interna, laevi, laetius colorata. 



In omnibus speciminibus a me examinatis, ud superficiem internam opercidi 

 fragmentu inter se huud cohaerentiu reliąuue purtis dentium conspiciebantur. Inter 

 fragmenta illa operculo arcte ugglutinata rarissime cellulae completae obvenie- 

 bant, plerumąue autem particulae cellularum, saepe saepius particulae connatae 

 duarum cellularum adiacentium, uti fig. 19 docet. Ob colorem intensius auran- 

 tiacum fragmentorum, operculum sub vitro minus augente e facie etiam superiori 

 visum, non uniformiter coloratum, sed maculatum apparet 1 ). 



E rarioribusgeneris, caeterumąue potius silicicola.plantabaecinterritorio ta- 

 trensi in rupibus babitat calcareis aridissimis ad superiorem jam limitem regionis 



') Apud specimina germanica, quae examinavi, praeter folia perichaetialia minus subito acurni- 

 nata et longius pilosa, rudimenta peristomii operculo adnata minus numerosa inveni et in genere minus 

 intense tincta quam in planta tatrensi. Nihilominus tamen in unoquoque fere operculo fragmentu illa 

 detegi possunt si vitris augentioribus utaris. Egregie observantur vitro ocularl N. IV et V, ac obiecti- 

 vo N. 7 microscopii PbaŻMOWSKI praecipue si sumas obiect.ivum sic dictum v quatre lentilles." Mutan- 

 do tunc focum videbis modo solas areolas proprias operculi, modo, dum illae jam v'ik distinctae fiunt? 

 fragmenta cellularum peristomialium supra insidentium. Nonnulla fragmenta eximie papillosa occurrunt, 

 etiamsi maxima eorum pars superficie laevi gaudeat. 



