alpinae, sociis Grim. apocarpa var. tenerrima, Grim. t e r g e s t f- 



n a etOrtbotricho a n o m a 1 o. 

 i. l. Giewont, turnie szczj r towe. 



Planta fructificans vix cum ulla alia commutari potest. Sterilis primo 

 aspectu cum Grim. apocarpae forma tenerrima. atque cum 

 Grim. tergestina sterili, subinde etiam cum Grim. anodon- 

 t e aliąuam similitudinem babet, itą ut sine vitro augentiori aegre distingui 

 possit. Quibus autem notis distinguatur, post descriptionem specierum 

 illarum videbimus. Sufnciat bic significare Grimmiam sphaericam 

 habitu \)Qcx\[vóxiramulorum clavellato ab omnibus ilłis speciebus differre; sub 

 analysi autem ulteriori forma ac structura foliorum ab omnibus distingui. 



Tab. XI. I, 



I, 2, 3, 4, 5, 6. Folia cauliną. 

 7, 8. Apices eorum. 



9. lo. Sectiones transversales ex parte apicali. 



I I. Sectio ex parte basilari. 



12, 13, 14. 15. Folia perichaetialia. 



16. Apex fol. perichąetialis. 



17. Theca cum operculo secedente. 



18. „ operculata. 



19. Fragmenta peristomii superficiei internae opcrculi adnata (omnia punctulis nigris notavi ut 

 distinctiora Rant, in natura plura oranino laevia apparent). 



Sect . 2. Peristomiwn jierfectum 

 ii Gri mmia apocarpa (L) H. 

 Planta maxime polymorpba. 



Laxe vel dense, rarius compacto caespitosa, subpulyinata et pulvinata- 

 Plerumąue lurido-viridis rufo-vrunnescens\ partim iuteo, aut saturate et obscure 

 viridis, aetate fuscescens, imo nigrescens. 



Oaulis a 2 mm. ad 8 ctm. longus, gracilis et fragilis, vel robustior imo robus- 

 tuś et tenax; snberectus, ascendens vel procumbens imo fluctuans, secundum sta- 

 tionem. Eradiculosus in apricis; in madidis plus minusve radiculosus; radiculis 

 fuscis, parce ramosis. Saepissime dichotome et fastigiato-, r&rins subfasciculatim 

 ramosus; raro subsimplex; ramis novellis semper gracilibus, apice acutis. Basi 

 subnudus, foliis plus minusve destructis vestitus. Laxius vel densius imo den- 

 sissime foliosus. 



Folia magnitudine situ et figura summopere variant; minuta nempe dantur 

 et majuscula nec non relative perlonga. Suberecta, patula, e basi erecta patentia 

 et patentissima imo subsąuarrosa; vel arcuatim reflexa; apice saepius leniter in- 

 curvo. Vaga, rarius subsecunda. Sicca pro more erecta. plus niinusve arcte 

 imbricata; madore citissime reflectuntur et ąuidem ultra situm habitualem, mox 

 tamen motum ineunt retrogradum et aliąuantulum reporriguntur. In quavis 

 innovatione folia basi minora, ascendendo majora. Quoad formam ovato-ve\ oblon- 

 go-lanceolata, aut acwmwiafo-lanceolata; rarissime lineari-lanceolata; subinde non- 

 Ilisi late ovata. 



P. F. T. II. 15 



