tur aliąuot series eellulariim : quadmtd?um, vel ' tratisversim 'el ongatarUm . In foraia 

 r i v u 1 a r i, a 1 p i c o 1 a et iń formis affinibus plaga illa promore minus alte ad 

 costam ipsam extenditur; latus vero ejus externum, descendendo plerumąue su- 

 bito fractum, multo magis a margine distat, unde plaga plus minus trapezoidea 

 fit (fig. 51); cellulae autem marginales ąuadratae et subąuadratae multo hic nu- 

 merosiores, Relatio haec non est sine exceptionibus, subinde etiam in una ea- 

 demąue planta. Hanc ob rem non sistit eharacterein stabilem. Nihilominus 

 tameu notanda est, nam in praevalenti numero obvenit. In forma r i v u 1 a r i 

 cellulae magnae sunt et in foliis annosioribus adhuc hexa-et pentagonae obser- 

 vantur, quod in aliis formis hujusce speciei rarius accidit. Cellulae illae longum 

 etiam per tempus chloropbyllo scatent, unde color totius plantae pendet. 



Lamina folii raro perfecte unistratosa margine non eacepto; saepius jam lamina 

 ex uno strato exstructa, margo tamen ejus incrassatus. Saepe non solummodo 

 margo 2 — i stratosus, sed etiam apex folii ex toto bistratosus imo et tota pars 

 laminae superior sparsim (nidulatim), plus minus remote, sed distincte bistratosa. 

 Óptime hoc in sectionibus transversis folii conspicitur. Ab apice nempe usąue 

 basin versus freąuentissime una rarius 2 — 4 series cellularum ad marginem ob- 

 veniunt duplici strato superpositarum, unde margo incrassatus et uni, bi, tri, 

 ąuadriseriatim bistratosus vocandus. In forma rimlari dantur singula serie tria 

 et ąuatuor strata, insuper autem adhuc 2 vel 3 series bistratosae. Ex diversa 

 ratione stratilicationis sectio marginis yaria. 



Quoad magnitudinem cellularum duplicatarum freąuentissime fit, ut mino- 

 res sint, ąuam in partibus laminae unistratosis. Dantur tamen formae, ubi stra- 

 tum duplicatum e cellulis constat ejusdem magnitudinis ac in strato simplici la- 

 minae. Unde superficies folii inaeąualis. 



Areolae in sectionibus transversis promore subąuadratae excipiuntur, vel 

 brevi transversim ąuadrangulae; omnes aetate angulis plus minusve rotundatis, 

 unde suborbiculares vel transversim ellipticae fiunt. Costa superne plerumąue 

 3—4, rarius sub ipso apice bistratosa, inferne 5 stratosa; rarius ultra; areolis 

 subaeąualibus vel centralibus majoribus. 



Utraąue superficies laminae aut laevis, aut cellulis convexitate sua promi- 

 nentibus obtuso subpapillosa. Praeterea dantur specimma saepissime in forma 

 v u 1 g a r i et gr a ciii, ubi cellulae omnes, vel nonnullae papillis gaudent 

 exąuisitis in superficie dorsali, aeąue ac ad costam et haud raro ad marginem. 

 Papillae in foliis jiwenilibus distinctissimae; aetate aut majores fiunt, aut e con- 

 tra delitescunt. 



Stirps monoica; flores $ et ę numerosi. 



Flos S initio terminalis, elenium lateratus dum singulae, axillaris vero dum 

 ■ binae ad basin producuiitur innovationes. Ultimus hic modus habitualis est in 

 v a r. y i v u 1 a r i et a 1 p i c o 1 a. 



Perigonium 6 phyllum. Folia perigonialia externa caulinis similia, interna 

 parva, brevia, ex basi profunde concava, brevi acuminata, vel apiculata, tenui- 

 costata, laxius texta, semper mutica. Antheridia promore elongato cylindrica, 

 augusta, saepius leniter inflexa, subinde elongato-elliptica; brevissime pedicella- 



