— 228 — 



ta; parum numerosa iii apricis, numerosiora (ad 12 et ultra) in madidis; epara- 

 physata, rarissime brevi et parce paraphysata. *) 



Elos $ terminali*, demum lateratus, gemmiformis. Arcbegouia pauca vel 

 numerosiora, longistyla, eparaphysata. 



Eructus maturescunt in regione campestri ad subalpinam vere; in alpina et 

 supraalpina aestate. 



Folia perichaetialia comalibus plerumąue multo majora, plus minusve ere- 

 cta vel erecto patula, rarius subsecunda. Oblonga, concava. Omnia lata, vel 

 intima augustiora. imo linearna, vel subspathulata. Basi subinde transverse 

 plicata, Apice saepe subito contracta vel apiculatim acuminata; acuta vel obtu- 

 sa, rautica vel plus minusve brevipilosa. Quo interiora eo laxius texta, inferne 

 e cellulis rectangularibus, longioribus, tenuioribus exstructa. 



Theca immersa; subinde perichaetio patulo minus obvelata subemergens 

 apparet. Magnitudine summopere variat; forma etiam. Ovata, cylindrico ova- 

 ta, cylindrica, subglobosa, urceolata et eupulata datur. Evacuata retrabitur, 

 inde saepius ore ampliato truncata. Fusca., brunnescens, rufescens, vel laetius 

 aurantiaca, imo lutea. 



Epicarpii areołae ut plurimum ąuadratae vel hrevi rectangulae, ąuibus binc 

 inde o— 5 et 6 gonae immiscentur. Subinde omnes fere transversim rectangulae 

 obveniunt. Raro tamen in theca matura formae hae non modificatae perstant (e. 

 gr. in sic dicta var. a p o c a u 1 i. B., ąuae ąuidem nibil aliud est quam planta 

 juvenis, prima vice fructum gerens, uti jam auctores Bryol. Eur. monuerunt). Pro 

 more vero in cellulis aetate crassescentibus anguli plus minusve rotundati fiunt, 

 inde areolae saepissime orbiculatae vel suborbiculatae, plus minusve elłipticae 

 et transversim elłipticae excipiuntur (in forma linę a r i et confert a). 



Ex diverso tamen gradu incrassationis pendet, utrum tbeca leptoderma an 

 pacby derma vocanda sit, quod ultimum ergo pro Grimmia apocarpa 

 nullatenus notam stabilem esse vidimus. 



Calyptra parvula, vix unąuam totum operculum obvelans. Conico-mitrata 

 vel conico-cucullata. Subinde in eodem caespitulo utraąue forma observatui\ 

 Basi plus minus lacera, vel subintegra. Operculum saepissime convexum, rarius 

 płanum, apicułatum, vel quod freąuentius accidit obliąue aut recte rostratum. 

 Pro more uaa cum columella secedens. 



Annulus nullus, sed margo oriftcii thecae e cellulis minoribus, plus minus 

 tvansversim elongatis, saturatius tinctis exstructus. In sectione tbeeae immaturae 



') Notum est inter varia animalcula parasltica muscorum adesse vermes nematoideos (a n- 

 g u i I 1 u 1 a s), quos jam in Bryol. Eur. apud Lescuream striatam delineatos invenimus 

 Apud muscos tatrenses forma haec saepe saepius obvenit et ąuidem in ipso florę & vel łn proxiaiitatę 

 ejus. Praeter Lescuream ubi sine exceptione occurrtt, freąuentissime apud alias Hypnace- 

 a s observavi. Inveni etiam saepe caespitulos Grimm i ae apocarpae piane steriles, cujus flo- 

 res $ omnes in globulos duplo vel triplo majores degenerati. Folia perigonląlia multo majora 

 monsti uosa, laxissime et irregulariter texta; antheridia degenerata etiam multo majora, vix ac ne vix 

 ąuidem formam suam conservant, cellulae eorum copiose chlorophyllo repletae, in medio floris tam 

 degenerati glomerulus anguillularum obvenit. (Vid. etiam sub Geheebia). 



