Tbeca in pedicello brevi curvato immersa, vel emergens, latere inferiore 

 ventricosa. 



II!. Grimmia ancdon. B. E. 



Puhinuli densi, in umbrosis compactissimi, terra obruti, inferne pallide 

 fuscescentes, superne obscure glauco~virides, plus minus incanescentes; exsiccati ni- 

 gricantes; in aridis minus compacti. facilius secedentes, inferne fusco nigricantes; 

 superne saturate virides, mox tamen plus minusve brunnescentes; basi semper stupa 

 radiculosa densa forruginea contexti ideoąue liaud dilabentes. 



Caulis 0,5 ad 1,5 ctm. longus, erectus strietus ad basin aeque ac ramuli in- 

 feriores plus minusve radiculosus; dicbotome, subinde confertim ramosus, a basi 

 fere foliosus. 



Folia in genere brenia; inferiora minuta, angustiora, magis remota, mutica: 

 superiora conferta, brevi vel longius pilosa. multo majora, unde ramuli apice in- 

 crassati, praecipue in speciminibus ex umbrosis. Omnia patula vel patentia, sicci- 

 tate arcte imbricata, madefacta parum et sensim reflectuntur; leniter obomio, rarius 

 ovato-lanceolata. Discernitur laminae pars basilaris obovata V. ovata promore 

 eximie concava, tenuior, plus minus pellucida; et apicalis lanceolata, carinata, 

 ascendendo magis magisąue impellucida. Ratio partis basilaris ad apicalem 

 (in medio) === 1 : 0,7 ad 1 : 1,4. Maxima latitudo ad longitudinem = 1:2 ad 

 1 : 3. Apex folii semper plus minusve obtusus, baud raro latiusculus. Fili bre- 

 viores vel longiores; ex basi plerumąue lątiuseula subito dngustati, obsolete dentati; 

 in foliis annosioribus caduci. Margo folii superne leniter incrassatus, in parte 

 carinata semper erectus, in basilari leniter et anguste reflexus, rarius et bic 

 omnino erectus. Costa augusta, semiteres, in parte superior i validior quam ad basin. 

 in apice evanida vel cum piło confluens. 



Lamina areolis apice minutis, saepissime subquadrato-rotundatis, chloro- 

 pbyllo scatentibus; media lamina ąuadratis, plus minusve sinuosis; basin versus 

 multo majoribus, etiam sub ąuadratis; ima basi ad' costam ąuadrąngulis, longioribus\ 

 ad margines pluribus seriebus pro more ąuadratis vel brevirectangulis; aetate mi- 

 nus incrassatis '). 



Ex sectionibus transversis patet marginem apice semper 2—3 seriatim 

 bistratosum, laminam vero disperse (nidulatim) bistratosam, inferius unistratosam. 

 esse. Areolae partium unistratosarum angustae, lineares, transversim ąuadran- 

 gulae excipiuntur; aetate ob incrassationem parietum anguli rotundati fiunt, 

 unde areolae ellipticae evadunt et lumen earum diminuitur, ąuamobrem lamina 

 et bisce locis vix translucens. Ubi vero cellulae duplici strato superpositae ob- 

 veniunt, in sectione multo breviores appareut et subąuadratae, dein rotunclatae, 



! ) Saepe saepius parietes transyersi magis, longitudhiales vero minus incrassati escipiuntur. 



