252 - 



vero nonriisi detritum granulosura hinc inde exliibebant. In ramulis aetate ad- 

 huc majoribus, saepe ex tota tali gemmnla nonnisi tria folia externa manent, 

 inter illa vero axis ramuli denudata. plus minus decomposita invenitur: foliola 

 autem interna jam piane evanuerunt. 



In aliis iterum speciminibus (e. gr. ex monte E y s y), in gemmula terminali 

 crassiori saepe inter foliola interiora, ąuorum costa filauientis stipata, alia adhuc 

 organa conspiciuntur propaguliformia, clavellata 5 apice e duabus vel tribus 

 seriebus cellularum globosarum exstructa, inferius e duabus, basi ex unica serie. 

 Gellulae superiores massa granulosa plerumąue farctae. In aąuam immersa or- 

 gana illa contentum cellularum facile emittunt; basis e cellulis vacuis diapba- 

 nis constat. (fig. 12). 



Quis in gemnuilis illis terminalibus organa multiformia pbylloidea conti- 

 nentibus verum florem ę retrogradum non agnoscat, dum flores plantarum et 

 multo perfectiorum in conditionibus vegetationi nimie faventibus etiam in organa 

 pbylloidea mutantur? 



Hic autem de metamorphosi floris ę non S agi sat evidenter ex for- 

 ma foliorum exteriorum gemmulae concludere licet, quae forma sua aliis coro- 

 nalibus similia, — nec tamen folia perigonialia cujuseunque musci aemulant l ). 



Habitat in rupibus graniticis et scbistosis (reg. alpinae et supraalpinae) 

 plerumque erosis, in fissuris earum, ad latera excavationum, per quas aqua niva- 

 lis continuo defluit. 



r. l. Poniżej Morskiego Oka nad Rybiem. Grań od Mnicha do Mięguszow- 

 skiej. Wysoka, ramie ku Wadze. Rysy od północy, pod szczytem (obficie). Że- 

 lazne Wrota od południa. Pod Zawratem poniżej Zmarzłego Stawu. 



Planta difficile cum ulla alia commutanda praecipue exsiccata. Spe- 

 cimina proceriora uti monuimus similitudinem aliąuam exhibent cum 

 Anoectangio compact o, a quo tamen ante examen ulterius jam 

 apieulo -piliformi foliorum superiorum differt, quem ope lentis simplicis faci- 

 le conspicies, qui tamen in A n. compacto nec semper adest, nec un- 

 quam ope lentis simplicioris distingui potest: differt porro caespitibus faoil- 

 lime dilabentibus. 



lisdem notis primo jam aspectu ab Amphoridio lap.ponico 

 distat; insuper colore caespitum superne laete vel luteo-vińdi, inferne badio aut 

 nigricante, dum Ampboridium superne minus laete viret, inferne plerum- 



! ) Quae quura ita sint, vix dubium esse potest Grim. torąua^m sicuti aliae G r i rn- 

 rn i a e duplici modo irinovare. Aliae nempe ir.novationes sunt mere terminales, aliae vero pseudo 

 terminales, ad pędem floris ^ retrogradi orientes et floręm istum laterantes. 



In speciminibus silesiacis Grim. torąuatae gemmulas illas pseudolaterales, depaupera- 

 tas copiose inveni. Folia etiam earum exteriora saepissime rudimentis filamentorum stipata; inter gem- 

 mulas vero terminales novelIas, alias mere foliosas, sine filamentis, alias cum paraphysibus arcuatim fle- 

 xis et filamentis e costa ortis. Talem vero decentralisationem nisus formativi — sit venia verbo — uti 

 in multis speciminibus tatrensibus, ubi omnis fere cellula foliorum intimorum fllamenta illa caduca 

 emittere potest, in plantis silesiacis a me examinatis non vidi. 



De filamentis supra descriptis jam Wilson brevem mentionem facit (Bryol. Britann. — p. 156. 

 Grim. tort a). „No flowers have been observed at a„ny time; but jointed filaments, at times ad- 

 hering to the back of a leaf, are freąuently found arnong the leaves near the top of the stem." 



